ຕັ້ງສະຕິກ່ອນຕາຍ

ມາຣະນຸສສະຕິ(ກາຣພິຈາຣະນາ​ກ່ອນ​ຈະ​ຕາຍ ຫຼື​ຕັ້ງສະຕິ​ກ່ອນ​ຕາຍ)

ອຸ​ທຸ​ວັງ ​ໂຂ ​ເມ ຊີ​ວິຕຕັງ ທຸ​ວັງ ມະຣະນັງ ​ເອກັງສິກັງ ອະວັສສັງ ມະ​ຍາ ປະຣິຕັພພັງ ມະຣະນະ ປະຣິ​ໂຍ ສາ​ນັງ ​ເມ​ຊີວິຕຕັງ ມະຣະນະ ປະຕິພັທທັງ ​ເມ​ຊີວິຕຕັງ ມະຣະນະ ທັມ​ໂມມ​ຫິ ມະຣະນັງ ອະນະ​ຕີ​ໂຕ ມະຣະນັງ ພະ​ວິສສະຕິ ຊີວິ​ຕິ​ນທຣີຍັງ ອຸ​ປັຈສິຊຊີ​ສສະຕິ ມະຣະນັງ ມະຣະນັງ ຯ

- ອະທຸ​ວັງ ​ໂຂ ​ເມ ຊີ​ວິຕຕັງ : ຊີວິຕຂອງ​ເຮົາ​ບໍ່​ໝັ້ນຄົງ​ຍືນ​ນານ(ບໍ່​ທ່ຽງ).
- ທຸ​ວັງ ມະຣະນັງ ​ເອກັງ​ສິກັງ : ຄວາມ​ຕາຍ​ເປັນ​ຂອງ​ຈິງ ​ເປັນ​ສິ່ງ​ດຽວ.(ຕ້ອງຕາ​ຍຢ່າງ​ດຽວ).
- ອະວັສສັງ ມະ​ຍາ ປະຣິຕັພພັງ : ​ເຮົາ​ຈັກ​ຕ້ອງຕາ​ຍ​ແນ່ນອນບໍ່​ສາມີ​ໃຜ​ຫຼີກ​ໄດ້.
- ມະຣະນະ ປະຣິ​ໂຍ ສາ​ນັງ ​ເມ​ຊີວິຕຕັງ: ຊີວິຕຂອງ​ເຮົາ​ມີ​ຄວາມ​ຕາຍ​ເປັນ​ທີ່​ສຸດ,
- ມະຣະນະ ປະຕິພັທທັງ ​ເມ​ຊີວິຕຕັງ : ຊີວິຕຂອງ​ເຮົາ​ເນື່ອງ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຕາຍ,
- ມະຣະນະ ທັມ​ໂມມ​ຫິ ມະຣະນັງ ອະນະ​ຕີ​ໂຕ : ​ເຮົາ​ເປັນ​ຜູ້​ມີ​ຄວາມ​ຕາຍ​ເປັນ​ທັມມະ​ດາ ບໍ່​ລ່ວງ​ພົ້ນຄວາມ​ຕາຍ​ໄປ​ໄດ້.
- ມະຣະນັງ ພະ​ວິສສະຕິ : ຄວາມ​ຕາຍ​ຈັກ​ມີ.
- ຊີວິ​ຕິ​ນທຣີ ຍັງ ອຸ​ປັຈສິຊຊີ​ສສະຕິ :
o ອັນ​ຊີ​ຄື​ຊີຍ໌ວິຕ ອັນ​ວິບັຕຈັກ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຕັ​ດ​ສາ,
o ວິນ​ຊີ​ຍ໌ຄື​ຊີວິຕຈັຂາດ ຈັກ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຂາດ,
o ຄືຈັກ​ອາສັຍ​ຄວາມ​ພິບັດ ​ແລ້ວ​ຂາດ​ໄປ,
- ມະຣະນັງ ມະຣະນັງ : ຄວາມ​ຕາຍ ຄວາມ​ຕາຍ.
(​ໃຫ້​ຜູ​ຈະ​ເຣີນນັ້ນ ​ແລ​ດູ​ສັຕວ໌ັທັງຫຼາຍ ທີ່​ຕາຍ​ແລ້ວ ຕາຍ​ແລ້ວ​ນະ​ທີ່​ນັ້ນ, ນຶກ​ເຖິງ​ຄວາມ​ຕາຍ​ຂອງ​ສັຕວ໌ທີ່​ມີ​ສົມບັຕ ຕົນ​ເຄີຍ​ເຫັນ​ແລ້ວຕາຍ​ໄປ​ເປັນ​ອາຣົມມ໌ ປະກອບ​ສະຕິ​ດ້ວຍ, ສັງ​ເວ​ຊດ້ວຍ, ຍານ​ທີ່​ຮອບ​ຮູ້​ໃນ​ໂຍນິ​ໂສ​ມະນະ​ສິກາຣ, ຄວາມ​ທຳ​ຈິຕ​ໃຫ້​ເປັນ​ໄປ​ວ່າ: “ອະ​ທຸ​ວັງ ​ໂຂ ​ເມ ​ຊີວິຕຕັງ” ​ເປັນຕົ້ນນັ້ນ ​ເທີ້ນ.
- ຂ້າ​ກໍ​ຕາຍ, ບໍ່​ຂ້າ​ກໍ​ຕາຍ, ສັ​ຕວ໌ທັງຫຼາຍ​ເອີຍ ຈົ່ງ​ຢ່າ​ຂ້າ​ກັນ.
- ນັ່ງ​ຢູ່ກໍ​ຕາຍ, ນອນຢູ່​ກໍ​ຕາຍ, ສັຕວ໌ທັງຫຼາຍ​ເອີຍ​ຈົ່ງ​ມີ​ສະຕິ.
- ຄວາມ​ຕາຍ​ນັ້ນທ່ຽງ​ແທ້​ແນ່ນອນ.
- ຢ່າ​ໄດ້​ມົວ​ເມົາ​ປະມາ​ຖ​ໃນ​ກຸສົລທັມ.
- ຄວາມ​ປະ​ມາ​ຖ​ເປັນ​ທາງ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ຕາຍ.
- ຄວາມບໍ່​ປະມາ​ຖ ​ເປັນ​ທາງ​ແຫ່ງຄວາມ​ບໍ່​ຕາຍ,
ອັນວ່າ​ຄວາມ​ຕາຍ​ນີ້ ​ ແຂວນ​ຄໍ​ທຸ​ກບາດ​ຢ່າງ
- ຕື່ນ​ມື້​ເຊົ້າ ​ ເຫັນ​ໜ້າ​ຈຶ່ງ​ວ່າ​ຍັງ
- ອັນວ່າ​ຄົນ​ເຮົາ​ນີ້ ຢ່າ​ຫຼົງ​ຕົວ​ມົວ​ປະໝາດ
- ດີ​ຊົ່ວ​ສອງ​ສິ່ງ​ນີ້ ຕາມ​ຕື້​ຕໍ່​ເຮົາ
- ​ແມ່ນວ່າ​ເນົາ​ຊາຕນີ້ ຫຼື​ວ່າ​ໂລກ​​ແດນ​ໃດ
- ຊົ່ວ​ດີ​ຕາມ​ຕົນ​ເຮົາ ສ​່​ົງ​ໄປ​ໃຫ້​ເຖິງ​ບັ້ນ
- ມີ​ດີ​​ແລ້ວ ຢ່າ​ຫຼົງ​ດີ​ຈົນ​ລືມ​ຊົ່ວ
- ຄັນວ່າ​ມີ​ຊົ່ວ​ແລ້ວ ຢ່າງ​ໄປ​ຢ້ານ​ວ່າ​ບໍ່​ດີ ທ່ານ​ເອີຍ.

ບົດທີ 1 ຄາຖາມະຫາທາຕຸ

ຄາຖາ​ມະ​ທາຕຸ 1
1. ຄາຖາມະຫາ​ທາຕຸ ຄື ຄາຖາ​ທາດ​ 4 ​ໄດ້​ແດ່
1.1. ດິນ ຄື ​ປະຖະວີ​ທາຕຸ 21
1.2. ນ້ຳ ຄື ອາ​ໂປ​ທາຕຸ 12
1.3. ລົມ ຄື ວາ​ໂຍທາ​ຕຸ 7
1.4. ໄຟ ຄື ​ເຕ​ໂຊ​ທາຕຸ 6
- ​ແລະ ອາກາດທາຕຸ 10
2. ມະຫາທາຕຸທັງ 4 ນັ້ນເປັນຈັ່ງໃດ ?
ນະ ຄື ທາຕຸນ້ຳ
ໂມ ຄື ທາຕຸດິນ
ພຸທ ຄື ທາຕຸໄຟ
ທາ ຄື ທາຕຸລົມ
ຍະ ຄື ອາກາສທາຕຸ
- ຣວມເຂົ້າກັນ​ເປັນ ນະ ​ໂມ ພຸ​ທ ທາ ຍະ
ທາຕຸ​ທັງ 4 ນີ້ສຳຄັນ​ຢ່າງ​ໃດ ?
​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ​່ມີ​ຊີວິຕ ​ເຊັ່ນ​ມະນຸ​ສຍ໌​ເຮົາ​ນີ້​ທີ່​ມີ​ຕົນ​ຕົວ ກໍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ປະກອບ​ໄປ້ດ້ວຍ​ທາຕຸ 4 ຄື ດິນ, ນ້ຳ, ລົມ, ​ໄຟ ສິ່ງ​ທີ່​ມີ​ຊີວິຕຫາກ​ຂາດ​ທາຕຸ​ທັງ 4 ນີ້​ແລ້ວ ຈະ​ເປັນ​ຮ່າງກາຍ​ບໍ່​ໄດ້ ຈະ​ມີ​ຊີວິຕບໍ່​ໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ການ​ຮຽນຄາຖາ​ອາຄົມທີ່​ຈະ​ໃຫ້​​ເຂັດຂັງ ກໍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ມີ​ຄາຖາ​ມະຫາ​ທາຕຸ ປະກອບ​ຢູ່​ດ້ວຍ ຖື​ວ່າ​ເປັນ​ແມ່​ທາຕຸ ຄື ນະ​ ​ໂມ ທຸ​ທ ທາ ຍະ ນັ້ນ​ເອງ.
​ທ່ານ​ຜູ້​ມຣອາຄົມ ​ເວລາ​​ເສກ​ວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ​ເຊັ່ນ​ພຣະ, ຂອງ, ​ກະຕຸດ ​ແລະ​ຍັນຕ໌ສຳ​ເຣັຈ​ແລ້ວ ​ເພີ່ນ​ຈຶ່ງ​ບັນຈຸ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ຈຶ່ງ​ຈະ​ສຳ​ເຣັຈຢ່າງ​ສົມບູນຍ໌ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ.
ກາຣເສກ​ວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ທີ່​ເປັນ​ສ​ເນ​ຫ໌ ຫາກ​ບັນຈຸ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ເພີ​່ມຄວາມ​ມີ​ສ​ເນ​ຫ໌ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ.
ກາຣ​ເສກວັຕຖຸມຸງ​ຄຸລ ​ໃນ​ດ້ານ​​ແຄ້ວ​ຄົງ ຫາກ​ບັນຈຸຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຄວາມ​ສັກສິທ ​ໃນ​ເຣື່ອງຂອງ​ແຄ້ວ​ວຄົງຍິ່ງ​ຂຶ້ນ
ກາຣປຸກ​ເສກ​ທາງ​ໄລ່​ພູຕຜີ​ປີສາ​ຈ ສະ​ເດາະ​ເຄາະ​ຫຼື​ຂັບ​ໄລ່​ສນຽຈ ຈັງ​ໄຮ ຫາກ​ບັນຈຸ​ຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ສັກສິທ​ໃນ​ດ້ານ​ຂອງ​ພູດ​ຜີ​ເກງ​ກົວ ​ແລະ​ສະ​ເດາະ​ເຄາະ​ຕ່າງ​ກໍ​ຈະ​ຕົກ​ລົ່ນ.
ຫຼື​ຈະ​ປຸກ​ເສກ​ໃນ​ດ້ານ​ກັ້ງບັງ, ກັນ, ສະກົດ​ຈິຕ, ​ເຫາະ​ເຫີ​ນ, ​ເດີນ​ອາ​ກາສ ​ແລະ​ອື່ນໆ​ຫາກ​ບັນຈຸ​ຄຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ລົງ​ໄປ ກໍ​ຈະ​ເພີ່ມ​ອິທທິຣິທ​ໃນ​ດ້ານນັ້ນໆ​ຍິ່ງ​ຂຶ້ນ ​ເປັນກາຣ​ເສີມ​ສ້າງ​ພະລັງ​ໃຫ້​ເຂັ້ມ​ແຂງ ​ເພີ່ມ​ອິທທິຣີທ​ໃຫ້​ແກ່​ກ້າ ​ເຂັດ​ຢຳ.
​ແມ່ນ​ແຕການ​ປຸກ​ເສກ ປະຈຳ​ວັນ​ກ່ອນ​ທີ່​ຈະ​ນຳ​ເອົາ​ເຄື່ອງ​ຂອງ​ຮັກສາ​​ເຫຼົ່ານັ້ນມາ​ແຂວຄໍ ຖ້າ​ຫາກ​ໄດ້​ອາຣາທນາຄາຖາ​ແມ່​ທາຕຸ​ໃຫ້​ແລ້ວ ຄື ນະ​ ໂມ ພຸ​ທ ທາ ຍະ ຈະ​ບັງ​ເກີດ​ຜົລ​ໃນ​ດ້ານ​ຕ່າງໆ​ເຫຼົ່ານັ້ນ ດັ່ງ​ທີ່​ຈະ​ກ່າວ​ໃນ​ບົທຕໍ່​ໄປ​ນັ້ນ​ແລ.

ບົດສູຕຫລັງສູຕສົມໂພດຂອງອຸປາສົກ-ອຸປາສິກາ

ບົດສູຕ
ຫລັງສູຕສົມໂພດຂອງອຸປາສົກ-ອຸປາສິກາ
ຊໍາຮະ​ໂດຍ
ພຣະຄຣູ​ເນືອ​ງພິລັກ ​ໂຊ​ຕິ​ທອນ
----
ບົດສູຕພຸດທະຄຸນ
ອິຕິປິໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ວິຊຊາຈະຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖີ ສັຕຖາ-ເທວະມະນຸສສານັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕິ ຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຸດທະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
ບົດສູຕທັມມະຄຸນ
ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິ ປັສສິໂກ ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕຕັງ ເວທິຕັພໂພ ວິນຍູຫິ ຕິຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຣະທັມມະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
ບົດສູຕສັງຄະຄຸນ
ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ, ຍາຍະປະຕິປັນໂນ ສາວະກະສັງໂຄ, ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍະທິທັງຈັຕຕາຣິ ປຸຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະປຸຣິສະ ປຸຄຄະລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີ ກະຣະນິໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສະ ຕິຯ
(ສູດ 9 ຫົນ)
ບົດສູຕມະຫະກາ
(ຕໍ່ທ້າຍພຸດທະຄຸນ 1 ຫົນ)
ມະຫາກາ ຣຸນິໂກ ນາໂຖ ຫິຕາຍະ ສັພພະປານິນັງ
ປຸເຣຕະວາ ປາຣະມີ ສັພພະ ປັຕໂຕ ສັມໂພທິມຸຕຕະມັງ
ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ(ເຕ)ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ຯ
ຊະຍັນໂຕ ໂພທິຍາ ມູເລ ສັກກະຍານັງ ນັນທິວັຕຕະໂນ
ເອວັງ ຕະວັງ ວິຊະໂຍ ໂຫຫິ ຊະຍັສສຸ ຊະຍະມັງຄະເລ
ອະປະຣາ ຊິຕະປັລລັງເກ ສິເສ ປະຖະວິໂປກຂາເຣ
ອະພິເສເກ ສັພພະພຸທທານັງ ອັຄຄັປປັຕໂຕ ປະໂມທະຕິ ຯ
ສຸນັກຂັຕຕັງ ສຸມັງຄະລັງ ສຸປະພາຕັງ ສຸຫຸຕຖິຕັງ
ສຸຂະໂນ ສຸມຸຫຸຕໂຕ ຈະ ສຸຍິຕຖັງ ພຣົມມະຈະຣິສຸ
ປະທັກຂິນັງ ກາຍະກັມມັງ ວາຈາກັມມັງ ປະທັກຂິນັງ
ປະທັກຂິນັງ ມະໂນກັມມັງ ປະນິທິ ເຕ ປະທັກຂິນາ
ປະທັກຂິນາ ນິກັຕຕະວາ ນະ ລະພັນຕັຕເຖ ປາທັກຂິເນ ຯ
--------------------
- ພຣະພຸດທະຄຸນມີກໍາລັງ 38
- ພຣະທັມມະຄຸນມີກໍາລັງ 56
- ພຣະສັງຄະຄຸນມີກໍາລັງ 14
ຣວມ 180
ວິທີນັ່ງສະມາທິ(ຫຍໍ້)
ການໄປສົມໂພດພຣະມີການນິຍົມກັນຢ່າງແຜ່ຫຼາຍ ແລະເປັນຍອດປາຖນາຂອງຍາດໂຍມລາວທຸກ ຄົນ ເພາະຖືວ່າເປັນການທໍາບຸນທີ່ບັນດານຜົນສໍາເລັດຫຼາຍປະການ (ຕາມຄວາມເຊື່ອສັດທາຂອງແຕ່ລະ ຄົນ) ບາງທ່ານກໍມີຄວາມປາຖນາໄວ້ໃນໃຈວ່າໃນຊີວິຕໜຶ່ງ ຄວນຈະຫາໂອກາດໄປຮ່ວມງານສົມໂພດໃຫ້ ໄດ້ ບາງຄົນກໍຕັ້ງໃຈວ່າ ຄວນຈະຫາໂອກາດໄປຮ່ວມງານສົມໂພດ 9 ຄັ້ງ, ບາງທ່ານຄວນຈະໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 11 ຄັ້ງ, ມີບາງຄົນມີຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນ 1 ຕ້ອງໄປຮ່ວມສົມໂພດໃຫ້ ໄດ້ເຖິງ 9 ວັດ ຫຼື 11 ວັດ ແລະມີຫຼາຍຄົນກໍປະຕິບັດໄດ້ດັ່ງນັ້ນຫຼ ວງຫຼາຍ ສົມຕາມມະໂນເຈຕະນາຂອງ
ການໄປຮ່ວມສົມໂພດພຣະພຸດທະຮູບນັ້ນ ນອກຈາກໃຫ້ທານ ຄືໄດ້ຖວາຍປັຈຈັຍດ້ວຍລັກສະນະ ຕ່າງໆແລ້ວ, ຍັງໄດ້ຮັກສາສີນ 5 ຫຼືສີລ 8 ຕະຫຼອດຄືນ ແລະໄດ້ຟັງທັມມະເທສນາ ແລະໄຫວ້ອີກ ທີ່ສໍາ ຄັນກໍຄືການນັ່ງສະມາທິນັ້ນເອງ.
ການນັ່ງສະມາທິນັ້ນ ນັ່ງແບບໃດຈຶ່ງຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆ ດັ່ງນີ້ ຄື:
- ຜູ້ຊາຍ: ນັ່ງຂັດຖະໝາດ(ຂັດສະມາທິ) ເອົາຂາຂວາເຕັງຂາຊ້າຍ ແລ້ວເອົາມີຂວາມເຕັງມືຊ້າຍ ໃຫ້ຫົວໂປ້ມືຈຸກັນ, ທໍາຕົວໃຫ້ກົງ ຕັ້ງຫົວໃຫ້ຊື່ສໍາພັນກັບກະດູກສັນຫຼັງບໍ່ໃຫ້ກະດູກສັນຫຼັງງໍ ຫຼືບ້ຽວ ຈະບໍ່ໄດ້ເຈັບຫຼັງງ່າຍ.
- ສໍາລັບຜູ້ຍິງໃຫ້ເຮັດຄືຜູ້ຊາຍ ແຕ່ມີບາງທ່ານບໍ່ກ້ານັ່ງຂັດຖະໝາດ, ກໍໃຫ້ນັ່ງຂັດຖະໝອບກໍໄດ້ ແຕ່ໃຫ້ເຮັດເໝືອນຜູ້ຊາຍທຸກຢ່າງ.
- ການກໍານົດລົມຫາຍໃຈ: ຫາຍໃຈເຂົ້າວ່າ “ພຸດ” ຫາຍໃຈອອກວ່າ “ໂທ” ຫລື ຫາຍໃຈເຂົ້າວ່າ “ຍຸບໜໍ” ຫາຍໃຈອອກວ່າ “ພອງໜໍ” ຕາມລົມເຂົ້າ ແລະຕາມລົມອອກສະໝໍ່າສະເໝີ ຫົວລົມຢູ່ທີ່ປາຍດັງ, ທ້າຍລົມຢູ່ທີ່ທ້ອງນ້ອຍຫຼືສາຍບື , ລົມເຂົ້າຍາວກໍໃຫ້ຮູ້ວ່າຍາວ ສະໝໍ່ສະເໝີ ບໍ່ໃຫ້ບັງຄັບລົມຫາຍໃຈ ໃຫ້ປ່ອຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ ເຮັດໄປເລື້ອຍໆ ແຕ່ໃຫ້ຮູ້ການ ເຄື່ອນໄຫວຂອງຮ່າງກາຍຂອງເຮົາທຸກໄລຍະ ຄືໃຫ້ກໍານົດຮູ້ ວ່າມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ ຖ້າມັນເກີດຂຶ້ນ ກໍ ໃຫ້ກໍານົດຮູ້ສາ ຢ່າຝືນ ຢ່າຕິດ ແຕ່ຈົ່ງຕາມກໍານົດຮູ້ວ່າສິ່ງທີ່ເກີດນັ້ນ ບໍ່ນານມັນກໍຈະປ່ຽນແປງໄປ ເປັນຢ່າງອື່ນ ບໍ່ຄົງທົນ.
- ຮູບ, ສຽງ, ກິ່ນ, ຣົສ, ໂຜສຖັພພະ, ທັມມາຣົມ ທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ມັນຈະກະທົບກັບອິນຊີທັງ 6 ພາຍໃນອັນຄື ຕາ, ຫູ, ດັງ, ລິ້ນ ກາຍ ແລະໃຈ ໃຫ້ກໍານົດຮູ້ ແລະຕັດຖິ້ມສາ ທໍາຈົນໃຈສະຫງົບ ຫລືສິ່ງນີ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ຮຽກວ່າ “ເປັນສະມາທິ” ຫລື “ໄດ້ສະມາທິ”.
- ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ: ການນັ່ງສະມາທິ ຄືການສະຫງົບໃຈ ກໍາຈັດອາສາວະທີ່ມັນມາພົວພັນກັບໃຈລົງໄດ້ ຈົນເກີດຊານ ຍານ ແລະປັນຍາຕາມລໍາດັບ ແລ້ວດັບສັພພະອັນຕະຣາຍລົງ ກໍເກີດ ປິຕິ ກະເສີມ ແລະສຸຂ ໃນອິຣິຍາບົດຕ່າງໆ.
ເປົ້າໝາຍຂອງການສົມໂພດພຣະ
- ເປົ້າໝາຍຂອງການສົມໂພດພຣະ ກໍຄື
1. ເປັນການທໍາບຸນຊະນິດໜຶ່ງ,
2. ເຮັດໃຫ້ພຣະສັກສິດ ເປັນທີ່ຂາບໄຫວ້ສັກກາຣະບູຊາຂອງຄົນ ແລະເທວະດາທັງໝົດທັງປວງ, 3. ເປັນການທໍາສະມາທິອົບຮົມ ຈິດໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບຄາຍຈາກກິເລສ(ໂລບ, ໂກດ, ຫຼົງ).
- ສະນັ້ນອານິສົງຂອງການສົມໂພດພຣະຈຶ່ງ ມີຫຼາຍຄື:
1. ໄດ້ບຸນ ປາຖະໜາເອົາມະນຸດສົມບັດ, ສະຫວັນສົມບັດ ແລະພະນິພພານສົມບັດ.
2. ກໍາຈັດບາບເຄາະທັງໃນອະດີດ ແລະປັດຈຸບັນໄດ້.
3. ລ້າງບາບ ແລະສະເດາະເຄາະອັນໃຫຍ່ຫຼວງລົງ.
4. ຮັກສາ ຫຼືບົວພະຍາດບາງຊະນິດໄດ້(ຫາກທໍາສະມາທິໄດ້, ເນັ້ນໜັກຕ້ອງທໍາສະມາທິໄດ້).
5. ກໍາຈັດຄວາມງົມງາຍ ແລະຫຼົງໃນລາບ ຍົດ ກຽດ ແລະຊື່ສຽງລົງໄດ້, ແລ້ວໃຫ້ມີລາບ ຍົດ ກຽດ ແລະຊື່ສຽງມາປະດັບຊີວິຕ.
6. ປົກປ້ອງ ແລະສົ່ງເສີມພຣະພຸດທະສາສນາໃຫ້ໝັ້ນຄົງຕາບເທົ້າຫ້າພັນພຣະວັດສາ.
7. ແລະອື່ນໆ.

ໄຫວ້ພຣະ-ສູຕມົນຕ໌(ສຳລັບພຣະສົງ-ສາມະເນນລາວ ແລະຜູ້ສົນໃຈທົ່ວໄປ)

ໄຫວ້ພຣະ-ສູຕມົນຕ໌
(ສຳລັບພຣະສົງ-ສາມະເນນລາວ ແລະຜູ້ສົນໃຈທົ່ວໄປ)

ໄຫວ້ພຣະເຊົ້າ
ຄຳນະມັສສະການ
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ພຸທທັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິວາເທມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະຯ
ສວ໌າກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ທັມມັງ ນະມັສສະມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເລນະ ຕັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ຕັງສັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ສັງຄັງ ນະມັສສາມິ ຯ
(ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ພຸດທະທັສສະ ພະຄະວະໂຕ ປຸພພະພາຄະນະມະກາຣັງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ນະໂມ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສັມມາສັມພຸທທັສສະ (ວ່າ 3 ຫົນ)

(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ພຸທທາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ຕະຖາຄະໂຕ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ, ວິຊຊາຈາຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖິ ສັຕຖາເທວະມະນຸສສະນັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາ ຯ
ໂຍ ອິມັງ ໂລກັງ ສະເທວະກັງ ສະມາຣະກັງ ສະພຣັຫ໌ມະກັງ, ສັສສະມະນະພາຣ໌ມະນິງ ປະຊັງ ສະເທວະມະນຸສສັງ ສະຍັງ ອະພິນຍາ ສັສສິກັຕ໌ວາ ປະເວເທສິ, ໂຍທັມມັງ ເທເສສິ ອາທິກັລ໌ຍານັງ ມັຊເຊກັລ໌ຍານັງ ປະຣິໂຍສາກັລ໌ຍານັງ, ສາຕຖັງ ສະພ໌ຍັນຊະນັງ ເກວະປະຣິປຸນນັງ ປະຣິສຸທທັງ ພຣັມ໌ຈະຣິຍັງ ປະກາເສສິ, ຕະມະຫັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິປູຊະຍາມິ ຕະມະຫັງພະຄະວັນຕັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ທັມມາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ, ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິປັສສິໂກ, ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕ ເວທິຕັພເພ ວິນຍູຫິ ຯ
ຕະມະຫັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຕະມະຫັງ ທັມມັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ສັງຄາພິຖຸຕິງ ກະໂຣມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ໂຍ ໂສ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍາຍະ ປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ, ຍະທິທັງ ຈັຕຕາຣິ ປະຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະ ປະຣິສະປຸຄຄະລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີກະຣະນີໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສະ ຯ
ຕະມະຫັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຕະມະຫັງສັງຄັງ ສີຣະສານະມາມິ ຯ
(ຂາບ 1 ຫົນ)
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ຣະຕະນັຕຕະຍັປປະນາມະຄາຖາໂຍ ເຈວະ ສັງເວຄະ ປະຣິກິຕ-ຕະນະ ປາຖັນຈະ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ພຸດໂທ ສຸສຸທໂທ ກະຣຸນາມະຫັນນະໂວ
ໂຈຈັນຕະສຸທັພພຣພຍານະໂລຈະໂນ
ໂລກັສສະ ປາປູປະກິເລສຄາຕະໂກ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ທັມໂມ ປະທີໂປ ວິຍະ ຕັສສະ ສັຕຖຸໂນ
ໂຍ ມັຄຄະປາກາມະຕະເພທະພິນນະໂກ
ໂລກຸຕຕະໂຣ ໂຍ ຈະ ຕະທັຕຖະທີປະໂນ
ວັນທາມິ ທັມມັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ສັງໂຄ ສຸເຂຕຕາພ໌ຍະຕິເຕຕະສັນຍິໂຕ
ໂຍ ທິຕຖະສັນໂຕ ສຸຄະຕານຸໂພທະໂກ
ໂລລັປປະຫີໂນ ອະຣິໂຍ ສຸເມທະໂສ
ວັນທາມິ ສັງຄັງ ອະຫະມາທະເຣນະ ຕັງ
ອິຈເຈວະເມກັນຕະພິປູຊະເນຍຍະກັງ
ວັຕຖຸຕຕະຍັງ ວັນທະຍະຕາພິສັງຂະຕັງ
ປຸນຍັງ ມະຍາ ຍັງ ມະມະ ສັພພຸປັທທະວາ
ມາ ໂຫນຕຸ ເວ ຕັສສະ ປະພາວະສິທທິຍາ ຯ
ອິທະ ຕະຖາຄະໂຕ ໂລເກ ອຸປປັນໂນ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ, ທັມໂມ ຈະ ເທສິໂຕ ນິຍ໌ຍານິໂກ ອຸປະສະມິໂກ ປະຣະນິພພານິໂກ ຊານາມະ, ຊາຕິປິ ທຸກຂາ ຊະຣາປິ ທຸກຂາ ມະຣະນັມປິ ທຸກຂັງ, ໂສກະປະຣິເທວະທຸກຂະໂທມະນັສສຸປາຍາສາປິ ທຸກຂາ, ອັປປິເຍຫິ ສັມປະໂຍໂຄ ທຸກໂຂ ປິເຍຫິ ວິປປະໂຍໂຄ ທຸກໂຂ ຍັມປິຈສັງ ນະ ລະພະຕິ ຕັມປິ ທຸກຂັງ, ສັງຂິຕເຕນະ ປັນຈຸປາທານັກຂັນທາ ທຸກຂາ, ເສຍຍະຖີທັງ, ຣູປູປາທານັກຂັນໂທ, ເວທະນູປາທານັກຂັນໂທ, ສັນຍູປາທານັກຂັນໂທ, ສັງຂາຣູປາ-ທານັກຂັນໂທ, ວິນຍານູປາທາ-ນັກຂັນໂນ, ເຍສັງ ປະຣິນຍາຍະ, ທະຣະມາໂນ ໂສ ພະຄະວາ, ເອວັງ ພະຫູລັງ ສາວະເກ ວິເນຕິ, ເອວັງ ພາຄາ ຈະ ປະນັສສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະເກສຸ ອະນຸສາສະນີ ພະຫຸລາ ປະວັຕຕະຕິ, ຣູປັງ ອະນິຈຈັງ, ເວທະນາ ອະນິຈຈາ, ສັນຍາ ອະນິຈຈາ, ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ, ວິນຍານັງ ອະນິຈຈັງ, ຣູປັງ ອະນິຈຈັງ, ເວທະນາ ອະນິຈຈາ, ສັນຍາ ອະນິຈຈາ, ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ ວິນຍານັງ ອະນິຈຈັງ, ຣູປັງ ອະນັຕຕາ, ເວທະນາ ອະນັຕຕາ, ສັນຍາ ອະນັຕຕາ, ສັງຂາຣາ ອະນັຕຕາ, ວິນຍານັງ ອະນັຕຕາ, ສັພເພ ສັງຂາຣາ ອະນິຈຈາ, ສັພເພ ທັມມາ ອະນັຕຕາຕິ, ເຕ ມະຍັງ ໂອຕິນນາມະຫະ ຊາຕິຍາ ຊະຣາມະຣະເນນະ, ໂສເກຫິ ປະຣິເທເວຫິ ທຸກເຂຫິ ໂທມະນັສເສຫິ ອຸປາຍາເສຫິ, ທຸກໂຂ ຕິນນາ ທຸກຂາປະເຣຕາ, ອັປເປວິນາມິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສສະ ອັນຕະກິຣິຍາ ປັນຍາ ເຍຖາຕິ, ຈິຣິປະຣິນິພພຸຕັມປິ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອຸທທິສສະ ອະຣະຫັນຕັງ ສັມມາສັມພຸທທັງ, ສັທທາ ອາຄາຣັສ໌ມາ ອະນະຄາຣິຍັງ ປັພພະຊິຕາ, ຕັສ໌ມິງ ພະຄະວະຕິ ພຣັຫ໌ມະຈະຣິຍັງ ຈະຣາມະ, ພິກຂຸນັງສິກຂາສາຊີວະສະມາປັນນາ, ຕັງ ໂນ ພຣັຫ໌ມະ-ຈາຣິຍັງ ອິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສ-ສະ ອັນຕະກິຣິຍາ ສັງວັຕຕະຕູຕິ ຯ
(ສາມະເນນສູຕ ຈົ່ງຢຸດຄຳວ່າ ພິກຂຸນັງ ສິກຂາສາຊີວະສະມາປັນນາ ທີ່ຂີດເສັ້ນກ້ອງນັ້ນສາ ໃຫ້ສູຕຕໍ່ ຯຕັງ ໂນຯ ໄປຈົນຈົບ, ສ່ວນຄະຣືຫັສໃຫ້ສູຕແຕ່ ອິທະ ຕະຖາ-ຄະໂຕ ຈົນເຖິງ ປັນຍາເຍຖາຕິ ແລ້ວສູຕດ່ັງນີ້ ຈິຣະປະຣິນິພພຸຕັມປິ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ສະຣະນັງ ຄະຕາ ທັມມັນຈະ ພິກຂຸສັງຄັນຈະ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ສາສະນັງ ຍະຖາສະຕິ ຍະຖາພະລັງ ມະນະສິກະໂລມະ ອະນຸປະຕິປັຊຊາມະ ສາ ສາ ໂມ ປະຕິປັຕຕິ ອິມັສສະ ເກວະລັສສະ ທຸກຂັກຂັນທັສສະ ອັນຕະກິຣິຍາຍະ ສັງວັຕຕະຕຸ ຯ ອັນໜຶ່ງ ຖ້າສະຕີສູຕ ເຕ ມະຍັງ ນັ້ນໃຫ້ແປງເປັນ ຕາ ມະຍັງ ບົດວ່າ ປະຣິນິພພານິໂກ ນັ້ນ ໃຫ່ປ່ຽນເປັນ ປະຣິນິພພາຍິໂກ ທຸກແຫ່ງ)

ຕັງຂະນິກະປັຈຈະເວກຂະນະວິທີ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ຕັງຂະນິກະປັຈຈະເວກຂະນະປາຖັງ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ຈີວະຣັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາ-ຕາຍະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ດັງສະມະກະສາວາຕາຕະປະສິຣິງ-ສະປະສັມຜັສສານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ຫິຣິໂກປິນະປະຕິຈສະທະນັຕຖັງ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ບິນດະປາຕັງ ປະຕິເສວາມິ, ເນວະ ທ໌ວາຍະ ນະ ມະທາຍະ ນະ ມັນດະນາຍະ ນະ ວິພູສະນາຍະ, ຍາວະເທວະ ອິມັສສະ ກາຍັສສະ ຖິຕິຍາ ຍາປະນາຍະ ວິຫິງສຸປະຣະຕິຍາ ພຣັຫ໌ມະຈະຣິຍານຸຄຄະຫາຍະ, ອິຕິ ປຸຣານັນຈະ ເວທະນັງ ປະຕິຫັງຂາມິ ເນວັນຈະ ເວທະນັງ ນະ ອຸປປາເທສສາມິ, ຍາຕ໌ຣາ ຈະ ເມ ພະວິສສະຕິ ອະນະວັຊຊະຕາ ຈະ ຜາສຸວິຫາໂຣ ຈາຕິ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ເສນາສະນັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະປະ-ຕິຄາຕາຍະ, ອັນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ດັງສະມະກະສະວັງວາຕາຕະປະສິຣິງສະປະ- ສັມຜັສສານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ອຸຕຸປະຣິສສະຍະວິນທະນັງ ປະຕິສັລລານາ-ຣາມັຕຖັງ ຯ
ປະຕິສັງຂາ ໂຍນິໂສ ຄິລານະປັຈຈະຍະເພສັຊຊະປະຣິກຂາຣັງ ປະຕິເສວາມິ, ຍາວະ-ເທວະ ອຸປປັນນານັງ ເວຍຍາພາທິການັງ ເວທະນານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອັພ໌ຍາປັຊຊະ-ປະຣະມະຕາຍາຕິ ຯ

ທາຕຸປັຈຈະເວກຂະນະວິທີ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ທາຕຸປະຕິກູລະປັຈຈະເວກຂະນະ ປາຖັງ ພະນາມະເສ ຯ
(ຮັບ) ຍະຖາ ປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ຈີວະຣັງ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທານຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສູນໂຍ ຯ ສັພພານິ ປະນະ ອິມານິ ຈີວະຣານິ ອະຊິຄຸຈສະນິຍານິ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນິຍານິ ຊາຍັນຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ປິນດະປາໂຕ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສູນໂຍ ຯ ສັພໂພ ປະນາຍັງ ປິນດາປາໂຕ ອະຊິຄຸຊຊະນີໂຍ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີໂຍ ຊາຍະຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ເສນາສະນັງ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສຸນໂຍ ຯ ສັພພານິ ປະ-ນະ ອິມານິ ເສນາສະນານິ ອະຊິຄຸຈສະນິຍານິ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີຍາ ຊາຍັນຕິ ຯ
ຍະຖາປັຈຈະຍັງ ປະວັຕຕະມານັງ ທາຕຸມັຕຕະເມເວຕັງ ຍະທິທັງ ຄິລານະປັຈຈະຍະ-ເພສັຊຊະປະຣິຂາໂຣ ຯ ຕະທຸປະພຸນຊະໂກ ຈະ ປຸຄຄະໂລ ທາຕຸມັຕຕະໂກ ນິສສັຕໂຕ ນິຊຊີໂວ ສຸນໂຍ ຯ ສັພໂພປະນາຍັງ ຄິລານະປັຈຈະຍະ-ເພສັຊຊະປະຣິຂາໂຣ ອະຊິຄຸຈສະນີໂຍ ອິມັງ ປູຕິກາຍັງ ປັຕ໌ວາ ອະຕິວິຍະ ຊິຄຸຈສະນີໂຍ ຊາຍະຕິ ຯ
(ເມື່ອ ຈົບບົດນີ້ແລ້ວ ໃຫ້ສູຕມົນບົດອື່ນໆ ເທ່ົາໃດບົດກໍໄດ້ ໝູນວຽນກັນໄປຕາມຄວາມພໍໃຈ ຫຼືກະຕິກາຂອງວັດທີ່ໄດ້ປະຕິບັດກັນມາຈົນເປັນຮີດ ສຸດແລ້ວແຕ່ໃຈປາຖະໜາເທີ້ນ)
-------------------

ຄາຖາມຸງກຸດພຣະເຈົ້າ: ອິ ສວາ ສຸ ສຸ ສວາ ອິ ຈະເຣີນທຸກວັນຈະເກີດອຳນາຈວາສນາ.
ໄຫວ້ພຣະແລງ
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ພຸທທັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ອະຣະຫັງສັມມາສັມພຸດໂທ ພະຄະວາ ຕັງ ພະຄະວັນຕັງ ອະພິວາເທມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເຣນິ ຕັງ ທັມມັງ ອະພິປູຊະຍາມະຯ
ສວ໌າກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ທັມມັງ ນະມັສສະມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ອິມິນາ ສັກກາເລນະ ຕັງ ສັງຄັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ
ຕັງສັງ ອະພິປູຊະຍາມະ ຯ ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ສັງຄັງ ນະມັສສາມິ ຯ (ຂາບລົງ 1 ຫົນ).
- ນະໂມ ຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສັມມາສັມພຸທທັສສະ (ວ່າ 3 ຫົນ)
ໂຍ ສັນນິສິນໂນ ວະຣະໂພທິມຸເລ ມາຣັງ ສະເສນັງ ມະຫາຕິງ ວະເຊຍຍະ ສັມໂພທິມາຄັສສິ ອະນັນຕະຍາໂນ ໂລກຸຕຕະໂມ ຕັງ ປະນະມາມິ ພຸທທັງ ເຍຈະ ພຸທທາ ອະຕຕຕາ ຈະ ເຍຈະ ພຸທທາ ອະນາຕະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ພຸທທາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ຯ
ອິຕິປິໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພຸທໂທ ວິຊຊາຈະຣະນະສັມປັນໂນ ສຸຄະໂຕ ໂລກະວິທູ ອະນຸຕຕະໂຣ ປຸຣິສະທັມມະສະຣະຖິ ສັຕຖາເທວະມະນຸສສານັງ ພຸທໂທ ພະຄະວາຕິ ຯ
ພຸທທັງ ຊີວິຕຕັງ ຍາວະນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ພຸທໂທ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ອຸຕຕະມັງເຄນະ ວັນເທຫັງ ປາທະປັງສຸງ ວະຣຸຕຕະມັງ ພຸທເທ ໂຍ ຂະຣິໂຕ ໂທໂສ ພຸທໂທ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ ຯ
(ໝອບລົງ)
ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ພຸທເທ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ພຸທໂທ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)

ອັຕຖັງຄິໂກ ອະຣິຍະປະໂຖ ຊະນານັງ ໂມກຂັປປະເວສາຍະ ອຸຊຸ ຈະ ມັຄໂຄ ທັມໂມ ອະຍັງ ສັນຕິກະໂຣ ປະນີໂຕ ນິຍ໌ຍານິໂກ ຕັງ ປະນະມາມິ ທັມມັງ ເຍ ຈະ ທັມມາ ອະຕີຕາ ຈະ ເຍ ຈະ ທັມມາ ອະນາຄະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ທັມມາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ຯ
ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສັນທິຕຖິໂກ ອະກາຣິໂກ ເອຫິປັສສິໂກ ໂອປະນະຍິໂກ ປັຈຈັຕຕັງ ເວທິຕັພໂພ ວິນຍູຫິຕິ ຯ
ທັມມັງ ຊິວິຕຕັງ ຍາວະນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ທັມໂມ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ທັມເມໂຍ ຂະຣິໂຕ ໂທໂສ ສັງໂຄ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ ຯ
(ໝອບລົງ)
ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ທັມເມ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ທັມໂມ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)
ສັງໂຄ ວິສຸໂທ ວະຣະທັກຂິເນຍໂຍ ສັນຕິຣທ໌ຣິໂຍ ສັພພະມະລັປປະຫິໂນ ຄຸເນຫິ ເນເກຫິ ສະມິທທິປັຕໂຕ ອະນາສະໂວ ຕັງ ປະນະມາມິ ສັງຄັງ ເຍ ຈະ ສັງຄາ ອະຕີຕາ ຈະ ເຍ ຈະ ສັງຄາ ອະນາຄະຕາ ປັຈຈຸປັນນາ ຈະ ເຍ ສັງຄາ ອະຫັງວັນທາ ມິ ສັພພະທາ ຯ
ສຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ອຸຊຸປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະ- ກະສັງໂຄ ຯ ຍາຍະ ປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ສາມິຈິປະຕິປັນໂນ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ຯ ຍະທິທັງ ຈັຕຕາຣິ ປະຣິສາຍຸຄານິ ອັຕຖະ ປະຣິສະປຸຄຄະ- ລາ ເອສະ ພະຄະວະໂຕ ສາວະກະສັງໂຄ ອາຫຸເນຍໂຍ ປາຫຸເນຍໂຍ ທັກຂິເນຍໂຍ ອັນຊະລີກະຣະນີໂຍ ອະນຸຕຕະຣັງ ປຸນຍັກເຂຕຕັງ ໂລກັສສາຕິ ຯ
ສັງຄັງ ຊີວິຕຕັງ ຍາວິນິພພານັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ນັຕຖິ ເມ ສະຣະນັງ ອັນຍັງ ສັງໂຄ ເມ ສະຣະນັງ ວະຣັງ ເອເຕນະ ສັຈຈະວັຊເຊນະ ໂຫຕຸ ເມ ຊະຍະມັງຄະລັງ ອຸຕຕະມັງເຕນະ ວັນເທຫັງ ສັງຄັນຈະ ທຸວິທຸຕຕະມັງ ສັງເຄ ໂຍ ຂະລິໂຕ ໂທໂສ ສັງໂຄ ຂະມະຕຸ ຕັງ ມະມັງ
(ໝອບລົງ)

ກາເຍນະ ວາຈາຍະ ວະ ເຈຕະສາ ວາ
ສັງເຄ ກຸກັມມັງ ປະກະຕັງ ມະຍາ ຍັງ
ສັງໂຄ ປະຕິຄຄັນຫາຕຸ ອັຈຈະຍັນຕັງ
ກາຣັນຕະເຣ ສັງວະຣິຕຸງ ວະ ພຸທເທ ຯ
(ເງີຍຂຶ້ນ)



ອັງເຊີນເທວະດາ
(ສັກເຄເທວະດາ)
ສະຣັຖຊັງ ສະເສນັງ ສະພັນທຸງ ນະຣິນທັງ
ປະຣິຕຕາ ນຸພາໂວ ສະທາ ຣັກຂາຕູຕິ
ຜຣິຕຕ໌ວານະເມຕຕັງ ສະເມຕຕາ ພະທັນຕາ
ອະວິກຂິຕຕະຈິຕຕາ ປະຣິຕຕັງ ພະນັນຕຸ ຯ
ສັກເຄ ກາເມ ຈະ ຣູເປ ຄິຣິສິຂະຣະຕະເຕ ຈັນທະຣິກເຂ ວິມາເນ ທີເປ ຣັຖເຖ ຈະ ຄາເມ ຕະຣຸວະນະຄະຫະເນ ເຄຫະວັຕຖຸມຫິ ເຂຕເຕ ພຸມມາ ຈາຍັນຕຸ ເທວາ ຊະຣະຖະ ລະວິສະເມ ຍັກຂະ ຄັນທັພພະນາຄາ ຕິດຖັນຕາ ສັນຕິເກ ຍັງ ມຸນິວະຣະວະ ຈະນັງ ສາທະໂວ ເມ ສຸນັນຕຸ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ
ທັມມັສສະ ວະນະກາໂລ ອະຍັມພະທັນຕາ ຯ

ຕຣັຍສະຣະນະຄົມ
ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ
ທຸຕິ ຍັມປິ ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທຸຕິ ຍັມປິ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ທຸຕິ ຍັມປິ ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ
ຕະຕິ ຍັມປິ ພຸທທັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ຕະຕິ ຍັມປິ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ
ຕະຕິ ຍັມປິ ສັງຄັງ ສະຣະນັງ ຄັສສະມິ ຯ

ໂມຣະປະຣິຕຕັງ
ອຸເທ ຕະ ຍັນຈັກຂຸມາ ເອກະຣາຊາ ຫະຣິສສະວັນໂນ ປະຖະວິປປະພາໂສ ຕັງ ຕັງ ນະມັສສາມິ ຫະຣິສສະວັນນັງ ປະຖະວິປປະພາສັງ ຕະຍັຕຊະ ຄຸຕຕາ ວິຫະເຣມຸ ທິວະສັງ ເຍ ພຣາຫ໌ມະນາ ເວທະຄຸ ສັພພະທັມເມເຕ ເມ ນະໂມ ເຕ ຈະ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ນະມັຕຖຸ ພຸທທານັງ ນະມັຕຖຸ ໂພທິຍາ ນະໂມ ວິມຸຕຕານັງ ນະໂມ ວິມຸຕຕິຍາ ອິມັງ ໂສ ປະຣິຕຕັງ ກັຕຕະວາ ໂມໂຣ ຈະຣະຕິ ເອສະນາ ຯ
ອະເປ ຕະ ຍັນຈັກຂຸມາ ເອກະຣາຊາ ຫະຣິສສະວັນໂນ ປະຖະວິປປະພາໂສ ຕັງ ຕັງ ນະມັສສາມິ ຫະຣິສສະວັນນັງ ປະຖະວິປປະພາສັງ ຕະຍັຕຊະ ຄຸຕຕາ ວິຫະເຣມຸ ຣັຕຕິງ ເຍ ພຣາຫ໌ມະນາ ເວທະຄຸ ສັພພະທັມເມເຕ ເມ ນະໂມ ເຕ ຈະ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ນະມັຕຖຸ ພຸທທານັງ ນະມັຕຖຸ ໂພທິຍາ ນະໂມ ວິມຸຕຕານັງ ນະໂມ ວິມຸຕຕິຍາ ອິມັງ ໂສ ປະຣິຕຕັງ ກັຕຕະວາ ໂມໂຣ ວາສະມະກັປປາ ຍີຕິ ຯ

ບົທຂັດທັມມະຈັກກັປປະວັຕຕະນະສູຕ
ອະນຸຕຕະຣັງ ອະພິສັມໂພທິງ ສັມພຸຊຊິຕະວາ ຕະຖາຄະໂຕ
ປະຖະມັງ ຍັງ ອະເທເສສິ ທັມມະຈັກກັງ ອະນຸຕຕະຣັງ
ສັມມະເທວະ ປະວັຕເຕນະໂຕ ໂລເກ ອັປປະຕິວັຕຕິຍັງ
ຍັຕຖາກຂາຕາ ອຸໂພ ອັນຕາ ປັຕຕິປັຕຕິ ຈະ ມັຊຊິມາ
ຈະຕູສະວາຣິຍະສັຕເຈສຸ ວິສຸທທັງ ຍານະທັສສະນັງ
ເທສິຕັງ ທັມມະຣາເຊນະ ສັມມາສັມໂພທິກິຕຕະນັງ
ນາເມນະ ວິສສຸຕັງ ສຸຕຕັງ ທັມມະຈັກກັປປະວັຕຕະນັງ
ເວຍຍາກະຣະນະປາເຖນະ ສັງຄິຕັນຕັມພະນາມະ ເສ ຯ

ວັນທາຫຼວງ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະຕິນນັງ ຕິໂລກະເກຕຸງ ຕິພະເວກະນາຖັງ ໂຍ ໂລກະ-ເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເຊຕວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຍັງ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປຸລິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິຣິເກ ສຸມະນາ ຈະ ລັກເຄ ຍັງ ຕັຕຖະ ໂຍນະກະປຸເຣ ມຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະວະ ລັນຊະນະມະຫັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ສຸວັນນະມາຣິເກ ສຸວັນນະ- ປັພພະເຕ ສຸມະນະກູເຕ ໂຍນະກະປຸເຣ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ຯ
ອິຈເຈ ວະມັຈຈັນຕະ ນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ປຸນຍາ ພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະຣັຕຖັງ ຕັສສາ ນຸພາເວນະ ຫະຕັນຕຣາໂຍ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂາເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາ ຕິ ຯ

ນະມັສສະກາຣພຣະອໍຣະຫັນ 8 ທິສ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ສະຣະພັນເຍນະ ພຸທທະມັງຄະລະຄາຖາໂຍ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ສັມພຸທໂທ ທິປະທັງ ເສຕໂຖ ນິສິນໂນ ເຈວະ ມັຊຊິເມ
ໂກນທັນໂຍ ປຸພພະພາເຄ ຈະ ອາຄະເນຍເຍ ຈະ ກັສສະໂປ
ສາຣິປຸຕໂຕ ຈະ ທັກຂີເນ ຫະຣະຕິເຍ ອຸປາລີ ຈະ
ປັຈສິມເມປິ ຈະ ອານັນໂທ ພາຍັບເພ ຈະ ຄະວັມປັຕຕິ
ໂມຄຄັລລາໂນ ຈະ ອຸຕຕະເຣ ອິສາເນປິ ຈະ ຣາຫຸໂຣ
ອິເມ ໂຂ ມັງຄະລາ ພຸທທາ ສັພເພ ອິທະ ປະຕິຕຖິຕາ
ວັນທິຕາ ເຕ ຈະ ອັມເຫຫິ ສັກກາເຣຫິ ຈະ ປູຊິຕາ
ເອເຕສັງ ອານຸພາເວນະ ສັພພະໂສຕຖີ ພະວັນຕຸ ໂນ ຯ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ
ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ
ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ
ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ

ອະຕີຕາປັຈຈະເວກຂະນະ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ອະຕີຕາປັຈຈະເວກຂະນະ ປາຖັງ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ອັຊຊະ ມະຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ຍັງ ຈີວະຣັງ ປະຣິພຸຕຕັງ, ຕັງ ຍາວະ ເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ ທັງສາມະກະສາວາບ ຕາຕະປະສິຣິງສະປະສັມຜັສສະນັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ຫິຮິໂກປິນະປະຕິຈສາທະນັຕຖັງ ຯ
ອັຊຊ ມະຍາ ອະປັຈຈເວກຂິຕ໌ວາ ໂຍ ບິນດະປາໂຕ ປະຣິຕພຸຕໂຕ, ໂສ ເນວະ ທ໌ວາຍ ນະ ມະທາຍະ ນະ ມັນດະນາຍະ ນະ ວິພູສະນາຍະ, ຍາວະເທວະ ອະມັສສະ ຖິຕິຍາ ຍາປະນາຍະ ວິຫິງສຸປະຣະຕິຍາ ພຣັມຫ໌ມະຈະຣິຍານຸຄຄະຫາຍະ, ອິຕິ ປຸຣານັນຈະ ເວທະນັງ ປະຕິຫັງຂາມິ ນະວັນຈະ ເວທະນັງ ນະ ອຸປະເທສສະມິ, ຍາຕ໌ຣາ ຈະ ເມ ພະວິສສະຕິ ອະນະວັຊຊະຕາ ຈະ ຜາສຸວິຫາໂຣ ຈາຕິ ຯ
ອັຊຊະ ມະຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ຍັງ ເສນາສະນັງ ປະຣິພຸຕຕັງ, ຕັງ ຍາວະເທວະ ສີຕັສສະ ປະຕິຄາຕາະ, ອຸນຫັສສະ ປະຕິຄາຕາຍະ, ຍາວະເທວະ ອຸຕຸປະຣິສສະຍະວິໂນທະນັງ ປະຕິສັລລານາຣາມັຕຖັງ ຯ
ອັຊຊະ ມາຍາ ອະປັຈຈະເວກຂິຕ໌ວາ ໂຍ ຄິລານະປັຈຈະຍະເພສັຊຊະປະຣິກຂາໂຣ ປະຣິພຸຕໂຕ, ໂສ ຍາວະເທວະ ອຸປັນນານັງ ເວຍຍາພາທິການັງ ເວທະນານັງ ປະຕິຄາຕາຍະ, ອັພ໌ຍາປັຊຊະປະຣະມະຕາຍາຕິ ຯ

ຢາດນ້ຳອິມິນາ
(ຕັ້ງ) ຫັນທະ ມະຍັງ ອຸທທິສະນາທິຕຖານະຄາຖາໂຍ ພະນາມະ ເສ ຯ
(ຮັບ) ອິມິນາ ປຸນຍະກາເມນະ ອຸປັຊຊາຍາ ຄຸນຸຕຕະຣາ
ອາຈາຣິຍູປະກາຣາ ຈະ ມາຕາປິຕາ ຈະ ຍາຕະກາ ປິຍາ ມະມັງ
ສຸຣິໂຍ ຈັນທິມາ ຣາຊາ ຄຸນຸວັນຕາ ນະຣາປິ ຈະ
ພຣັຫ໌ມາຣາ ຈະ ອິນທາ ຈະ ໂລກະປາລາ ຈະ ເທວະຕາ
ຍະໂມ ມິຕຕາ ມະນຸສສາ ຈະ ມັຊຊັຕຕາ ເວຣິກາປິ ຈະ
ສັບພເພ ສັຕຕາ ສຸຂີ ໂຫນຕຸ ປຸນຍານິ ປະກະຕານິ ເມ
ສຸຂັງ ຈະ ຕິວິທັງ ເທນຕຸ ຂິປປັງ ປາເປຖະ ໂວ ມະຕັງ ຯ
ອິມິນາ ປຸນຍະກັມເມນະ ອິມິນາ ອຸທທິເສນະ ຈະ
ຂິປປາຫັງ ສຸລະເພ ເຈວະ ຕັນຫຸປາທານະເສທະນັງ
ເຍ ສັນຕາເນ ຫິນາ ທັມມາ ຍາວະ ນິພພານະໂຕ ມະມັງ
ນັສສັນຕຸ ສັພພະທາ ເຍວະ ຍັຕຖະ ຊາໂຕ ພະເວ ພະເວ
ອຸຊຸຈິຕຕັງ ສະຕິປັນຍາ ສັລເລໂຂ ວິຣິຍັມຫິນາ
ມາຣາ ລະພັນຕຸ ໂນກາສັງ ກາຕຸນຈະ ວິຣິເຍສຸ ເມ
ພຸທທາທິປະວະໂຣ ນາໂຖ ທັມໂມ ນາໂຖ ວະຣຸຕຕະໂມ
ນາໂຖ ປັຈເຈກກະພຸທໂທ ຈະ ສັງໂຄ ນາໂຖຕຕະໂຣ ມະມັງ
ເຕໂສຕຕະມານຸພາເວນະ ມາໂຣກາສັງ ລະພັນຕຸ ມາ ຯ

ຕິໂລກະວິຊະຍະຣາຊະປັຕຕິທານະຄາຖາ
ຍັງກິນຈິ ກຸສະລັງ ກັມມັງ ກັຕຕັພພັງ ກິຣິຍາ ມະມະ
ກາເຍນະ ວາຈາມະນະສາ ຕິທະເສ ສຸຄະຕັງ ກະຕັງ
ເຍ ສັນຕາ ສັນຍິໂນ ອັຕຖິ ເຍ ຈະ ສັຕຕາ ອະສັນຍິໂນ
ກະຕັງ ປຸນຍະຜະລັງ ມັຍຫັງ ສັພເພ ພາຄີ ພະວັນຕຸ ເຕ
ເຍ ຕັງ ກະຕັງ ສຸວິທິຕັງ ທິນນັງ ປຸນຍະຜະລັງ ມະຍາ
ເຍ ຈະ ຕັຕຖະ ນະ ຊານັນຕິ ເທວາ ຄັນຕ໌ວາ ນິເວທະຍຸງ
ສັພເພ ໂລກັມຫິ ເຍ ສັຕຕາ ຊີວັນຕາຫາຣະເຫຕຸກາ
ມະນຸນຍັງ ໂພຊະນັງ ສັພເພ ລະພັນຕຸ ມະມະ ເຈຕະສາຕິ ຯ

ຄາຖາບູຊາດວງຊະຕາ
ນະໂມ ເມ ສັພພະເທວານັງ ສັພພະຄະຣະຫະ ຈະ ເທວານັງ
ສຸຣິຍັນຈະ ປະມຸນຈະຖະ ສະສິ ພຸມໂມ ຈະ ເທວານັງ
ວຸໂທ ລາພັງ ພະວິສສະຕິ ຊີໂວ ສຸກະໂຣ ຈະ ມະຫາລາພັງ
ໂສໂຣ ຣາຫຸເກຕຸ ຈະ ມະຫາລາພັງ ສັພພະ ພະຍັງ ວິນາສສັນຕິ
ສັພພະທຸກຂັງ ວິນາສສັນຕິ ສັພພະໂຣຄັງ ວິນາສສັນຕິ
ລັກຂະນາ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະທາ ສັພເພເທວາ ມັງ ປະລະຍັນຕຸ ສັພພະທາ ເອເຕນະ ມັງຄະລະເຕເຊນະ ສັພພະໂສຕຖີ ພະວັນຕຸ ເມ ຯ
ປັຈຈຸບັນ ມີການິຍົມສະເດາະເຄາະດວງຊາຕາ ຜູກດວງຂອງຕົນ ເມື່ອຂຽນດວງແລ້ວມັກເອົາໄປໄວຖານພຣະ ເມື່ອຈະບູຊາດວງຊາຕາ ເພິ່ງວ່າຄາຖານີ້ ທຸກວັນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດໂຊກລາບ ເປັນສຸຂະສວັສດີ ພິພັທທະນະມຸງຄຸລອັນເລີສ ປະເສີດດີແລ.

ເມຕຕານິສັງສະສຸຕຕະປາໂຖ
ເອວັມເມ ສຸຕັງ ຯ ເອກັງ ສະມະຍັງ ພະຄະວາ ສາວັຕຖີຍັງ ວິຫາຣະຕິ ເຊຕະວະເນ ອະນາຖະບິນດິກັສສະ ອາຣາເມ ຯ ຕັຕ໌ຣະ ໂຂ ພະຄະວາ ພິກຂູ ອາມັນເຕສິ ພິກຂະໂວຕິ ຯ ພະທັນເຕຕິ ເຕ ພິກຂູ ພະຄະວະໂຕ ປັຈຈັສໂສສຸງ ພະຄະວາ ເອຕະໂວຈະ ຯ
ເມຕຕາຍະ ພິກຂະເວ ເຈໂຕວິມຸຕຕິຍາ ອາເສວິຕາຍະ ພະວິຕາຍະ ພະຫຸລີກະຕາຍະ ຍານີກະຕາຍະ ວັຕຖຸກະຕາຍະ ອະນຸຕຖິຕາຍະ ປະຣິຈິຕາຍະ ສຸສະມາຣັທທາຍະ ເອກາທະ-ສານິສັງສາ ປະຕິກັງຂາ ຯ ກະຕະເມ ເອກາທະສະ ຯ ສຸຂັງ ສຸປະຕິ ສຸຂັງ ປະຕິພຸຊຊະຕິ ຯ ນະ ປາປະກັງ ສຸປີນັງ ປັສສະຕິ ຯ ມະນຸສສະນັງ ປິໂຍ ໂຫຕິ ຯ ອະມະນຸສສານັງ ປິໂຍ ໂຫຕິ ຯ ເທວະຕາ ຣັກຂັນຕິ ຯ ນາສສະ ອັຄຄິ ວາ ວິສັງ ວາ ສັຕຖັງ ວາ ກະມະຕິ ຯ ຕຸວະຕັງ ຈິຕຕັງ ສະມາທິຍະຕິ ຯ ມຸຂະວັນໂນ ວິປປະສີທະຕິ ຯ ອະສັມມຸລ໌ໂຫ ກາລັງ ກະໂຣຕິ ຯ ອຸຕຕະຣິງ ອັປປະຕິວິຊຊັນໂຕ ພຣັຫ໌ມພໂລກູປະໂຄ ໂຫຕິ ຯ
ເມຕຕາຍະ ພິກຂະເວ ເຈໂຕວິມຸຕຕິຍາ ອາເສວິຕາຍະ ພາວິຕາຍະ ພະຫູລີກະຕາຍະ ຍານີກະຕາຍະ ວັຕຖຸກະຕາຍະ ອະນຸຕຖິຕາຍະ ປະຣິຈິຕາຍະ ສຸສະມາຣັທທາຍະ ອິເມ ເອກາ-ທະສານິສັງສາ ປະຕິກັງຂາຕິ ຯ ອິທະມະໂວຈະ ພະຄະວາ ຯ ອັຕຕະມະນາ ເຕ ພິກຂູ ພະຄະວະໂຕ ພາສິຕັງ ອະພິນັນທຸນຕິ ຯ

ໂຄຕະມະກະເຈຕິຍະທັມມະປະຣິຍາໂຍ
ອະພິນຍາຍະ ໂຂ ໂສ ພະຄະວາ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອະນະພິນຍາຍະ ສະນິທານັງ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອະນິທານັງ ສັປປາຕິຫາຣິຍັງ ທັມມັງ ເທເສຕິ ໂນ ອັປປາຕິຫາຣິຍັງ ຕັສສະ ໂຂ ປະນະ ພະຄະວະໂຕ ອະພິນຍາຍະ ທັມມັງ ເທສະຍະໂຕ ໂນ ອະນະພິນຍາຍະ ສະນິທາ-ນັງ ທັມມັງ ເທສະຍະໂຕ ໂນ ອັປປະຕິຫາຣິຍັງ ກະຣະນີໂຍ ໂອວາໂທ ກະຣະນີຍາ ອະນຸສາສະນີ ອະລັນຈະ ປະນະ ໂນ ຕຸຕຖິຍາ ອະລັງ ອັຕຕະມະນະຕາຍະ ອະລັງ ໂສມະ-ນັສສາຍະ ສັມມາສັມພຸທໂທ ພະຄະວາ ສ໌ວາກຂາໂຕ ພະຄະວະຕາ ທັມໂມ ສຸປະຕິປັນໂນ ສັງໂຄຕິ ຯ

ວັນທາແລງ
ວັນທາມິ ເຈຕິຍັງ ສັພພັງ ສັພພັຕຖາເນ ສຸປະຕິຕຖິຕັງ ສາຣີຣິກະທາຕຸ ມະຫາໂພທິງ ພຸທທະຣູປັງ ສະກະລັງ ສະທາ ຯ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະຕິນນັງ ຕິໂລກະເກຕຸງ ຕິພະເວກະນາຖັງ ໂຍ ໂລກະ-ເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເສຕ໌ວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຯ ຍັງ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປຸລິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິລິເກ ສຸມະນາຈະລັຄເຄ ຍັງ ຕັຕຖະ ໂຍນະ-ກະປຸເຣ ມຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະລັນຊະນະມະຫັງ ສີຣະສາ ນະມາມິ ສຸວັນນະມາຣິເກ ສຸວັນນະປັພພະເຕ ສຸມະນະກູເຕ ໂຍນະກະປຸເຣ ນັມມະທາຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ຖານັງ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ຯ ອະຫັງ ວັນທາມິ ທາຕຸໂຍ ອະຫັງ ວັນທາມິ ສັພພະໂສ ສີສັງ ເມ ປະທຸມັງ ກັຕ໌ວາ ທີປັນຈະນະຍະນາ ທະວະຍັງ ວະຈະ ສາທູປະກາເຣນະ ມະນະສາຈະ ສຸຄັນທະຄາ ຯ
ພຸທທະຄາຣະວະຕາ ທັມມະຄາຣະວະຕາ ສັງຄະຄາຣະວະຕາ ສິກຂາຄາຣະວະຕາ ສະມາທິຄາຣະວະຕາ ອັປປະມາທະຄາຣະວະຕາ ປະຕິສັນຖາຄາຣະວະຕາ ກັລ໌ຍານະມິ-ຕຕະຕາ ໂສວະຈັສສະຕາ ອະຫັງ ພັນເຕ ພຸທທະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ພຸທທັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ທັມມະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ສັງຂະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ສັງຄັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ຯ
ວັນທາມິ ພຸທທັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ທັມມັງ ສັພພະເມ-ໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ສັງຄັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ອາຣາເມ ພັທທະເສມາຍັງ ໂພທິຣຸກຂັງ ເຈຕິຍັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ຄຣູອຸປັຊຊາຍະ ອາຈາຣິຍະຄຸນັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ກັມມັຕຖານັງ ສັພພະເມໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ຯ
ວັນທາມິ ພັນເຕ ພະຄະວາ ໂລກະນາຖັງ ອະຕີຕັງ ເມໂທສັງ ອະນາຄະຕັງ ເມ ໂທສັງ ປັຈຈຸປັນນັງ ເມ ໂທສັງ ຂະມະຖະ ເມ ພັນເຕ ວັນທາມິ ພຸທທັງ ປຸນນະສາກະລັນຕັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ທຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ນະມາມິ ທັມມັງ ສຸຄະເຕ ນະເຕສິຕັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ສຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ນະມາມິ ສັງຄັງ ມຸນິລາ ຈະສະວະກັງ ສັຕຕາ ສະທາ ໂຫນຕຸ ສຸຂີ ອະເວຣາ ກາໂຍ ຊິຄັນໂຍ ສະກະໂລ ສຸຄັນໂທ ຄັຈສັນຕິ ສັພເພ ມະຣະນັງ ອະຫັງ ຈະ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາຕິ ຯ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ
ເທວະທັມ
ຫິຣິໂອຕຕັປປະສັມປັນນາ ສຸກກະທັມມະສະມາຫິຕາ
ສັນຕັງ ສັປປຸຣິສາ ໂລເກ ເທວະທັມມາ ວຸຈຈະເຣ ຯ
ວັນທາເດີກ
ວັນທາມິ ເຈຕິຍັງ ສັພພັງ ສັພພັຕຖາຖາເນ ສຸປະຕິຕຖິຕັງ ສາຣີຣິກະທາຕຸ ມະຫາໂພທິງ ພຸທະຣູປັງ ສະກະລັງ ສະທາ ວັນທາມິ ພຸທທັງ ພະວະປາຣະ ຕິນນັງ ຕີໂລກະເກຕຸງ ຕິ ກະນາຖັງ ໂຍໂລກະເສຕໂຖ ສະກະລັງ ກິເລສັງ ເສຕະວານະ ໂພເທສິ ຊະນັງ ອະນັນຕັງ ຍັງນັມມະທາຍະນະທິຍາ ປຸຣິເນ ຈະ ຕີເຣ ຍັງ ສັຈຈະພັນທະຄິຣິເກ ສຸມະນາຈະລັຄເຄ ັຍງຕັຕຖະ ໂຍນະກະປຸເຣ ນຸນິໂນ ຈະ ປາທັງ ຕັງ ປາທະລັນຊະນະມະຫັງ ສິຣະສາ ນະມາມິ ນັມມະທາ-ຍະ ນະທິຍາ ປັນຈະປາທະວະຣັງ ຖານັງ ອະຫັນ ວັນທາມິ ທູຣະໂຕ ອະຫັງວັນທາມິ ທາຕຸໂຍ ອະຫັງວັນທາມິ ສັພພະໂສ ສີສັງປະທຸມັງ ກັຕ໌ວາ ທີປັນຈະ ນະຍະນາທະວະຍັງ ວະຈະສາທູ ປະກາເຣນະມະນະສາ ຈະສຸຄັນທະຄາ ຯ
ພຸທທະຄາຣະວະຕາ ທັມມະຄາຣະວະຕາ ສັງຄະຄາຣະວະຕາ ສິກຂາຄາຣະວະຕາ ສະມາທິຄາຣະວະຕາ ອັປປະມາທະຄາຣະວະຕາ ປະຕິສັນຖາຄາຣະວະຕາ ກັລ໌ຍານະມິ-ຕຕະຕາ ໂສວະຈັສສະຕາ ອະຫັງ ພັນເຕ ພຸທທະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ພຸທທັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ທັມມະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ທັມມັງ ສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ອະຫັງ ພັນເຕ ສັງຂະຣັກຂິໂຕ ຍາວະຊີວັງ ສັງຄັງສະຣະນັງ ຄັຈສາມິ ຯ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ພຸທທັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ ຯ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ທັມມັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ
ໂຍ ໂທໂສ ໂມຫະ ຈິຕເຕນະ ສັງຄັສ໌ມິງ ປະກະໂຕມະຍາ ຂະມະຖະ ເມ ກະຕັງ ໂທສັງ ສັພພະ ປາປັງ ວິນັສສະຕຸ
ອິຈເຈວະມັຈຈັນຕະນະມັສສະເນຍຍັງ ນະມັສສະມາໂນ ຣະຕະນັຕຕະຍັງ ຍັງ ປຸນຍາພິສັນທັງ ວິປຸລັງ ອະລັຕຖັງ ຕັສສານຸພາເວນະ ຫະຕັນຕະຣາໂຍ ຯ
ອະມັນຕະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ປະຕິເວທະຍາມິ ໂວ ພິກຂະເວ ຂະຍະວະຍະ ທັມມາ ສັງຂາຣາ ອັປປະມາເທນະ ສັມປະເທຖາຕິ ຯ

ວິທີຮັກສາສິຣິ 8 ປະການຕາມຫຼັກໂຫຣາສາດບູຮານລາວ

ວິທີຮັກສາສີີຣິ 8 ປະການຕາມທັກສາໂຫຣາສາດບູຮານລາວ
ຈະສະແດງ ຂ້ໍສີຣິ 8 ປະກາຣ ດັ່ງນິຍາຍບູຮານກ່າວມາປາງກ່ອນ ບູຣຸສ ແລະສັຕຣີ ຜູ້ໃດຮັກສາ ຈຳຈື່ເອົາຂໍ້ ສີຣິ 8 ປະກາຣ ໄວ້ກັບຕົວຈິ່ງດີ ນະການກ່ອນກໍມີເທພດາ 2 ອົງຢູ່ຮັກສາ ສຳລັບໂລກມະນຸດ ອົງໜຶ່ງຊື່ວ່າ ເທວະພຣົມມາ ອົງໜຶ່ງຊືວ່າ ໂລກພຣົມມາ, ເທວະພຣົມມາຖາມບັນຫາສີຣິ 8 ປະກຣ ໃຫ້ໂລກພຣົມມາແກ້, ໂລກ ພຣົມມາ ຈຶ່ງແກ້ຕາມບັນຫາ ສີຣິ 8 ປະການໃຫ້ແກ່ເທວະພຣົມມາ ຟັງທຸກຂໍ້ຕໍ່ໄປ.
ສະນັ້ນ, ໃຫ້ບູຣຸດ ແລະສັຕຣີ ຜູ້ໃດຈຶ່ງຈຳຮັກສຣີຣິ 8 ປະການນີ້ໄດ້ໄວ້ຮັກສາກັບຕົນ ຕົວດີ ເທພະດາທີ່ເປັນສີຣິມຸງຄຸນ ກໍຈະໃຫ້ພອນຮັກສາຢູ່ກັບຜູ້ນັ້ນໃຫ້ມີສີຣິຮຸ່ງເຮືອງໝັ້ນຍືນຕໍ່ໄປ, ຖ້າຜູ້ໃດຮັກສາສີຣິ 8 ປິການນີ້ບໍ່ໄດ້ ເທພດາອັນເປັນກາລະກີນີ ຮູ້ແລ້ວ ກໍຈະເຂົ້າມາຢູ່ຮັກສາຜູ້ນັ້ນ ແລະໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ ຖອຍຈາກສີຣິມຸງຄຸນ ອັປະພາທ ຕ່ຳຕ້ອຍອາຍຸນ້ອຍບໍ່ໝັ້ນຍືນ.
ສະນັ້ນ, ໃຫ້ສັຕຣີ ບູຣຸສະນຸດຍິງຊາຍ ໄດ້ຈຶ່ຈຳໄວ້, ແລ້ວໃຫ້ນຳໄປໃຊ້ຍັງສຣິ 8 ປະການ, ອັນເປັນເປັນບູຮານ ປະເພນີມາແກ່ກ່ອນ, ໄດ້ປະຕິບັຕບໍ່ຢຸດຢ່ອນເປັນຂວັນຕົນ ຜູ້ໃດເຫັນຄຸນແຫ່ງສີຣິແຫ່ງຕົນແລ້ວ ຈົາງຮັກສາສີຣິ 8 ປະການນີ້ໄວ້ກັບຕົວເທີ້ນ, ປັນຫາສີຣີ 8 ປະກາຣມີດັ່ງນີ້:
1. ໃຫ້ບູຣຸສ ແລະສັຕຣີເວັ້ນຈາກກາຣເສພກາມຄຸນ ໃນວັນ 7 ຄ່ຳ 8 ຄ່ຳ 14 ຄ່ຳ ແລະ 15 ຄ່ຳ ທັງຂ້າງຂຶ້ນ ແລະຂ້າງແຮມ, ແລວັນກຸຕສົງກາຣ ແລວັນສູນ(ວັນອາຄາຕສູນຕາເວັນ) ວັນຈັນທະຄາຕ(ວັນກົບກິນເດືອນ) ແລວັນເຂົ້າພັນສາ, ວັນອອກພັນສາ ແລະວັນເກີດຂອງຕົນ. ໃຫ້ເວັ້ນເສັຍຢ່າຮ່ວມຣົສສັງວາສ ກາມະຄຸນໃນວັນເຫຼົ່ານີ້, ຖ້າເວັ້ນໄດ້ເທພດາກໍຈະໂອຍພອຣ ຮັກສາ ເຂົ້າຢູ່ໃນຕົນຕົວຜູ້ນັ້ນໃຫ້ມີສີຣິຮຸ່ງ ເຮືອງຕໍ່ໄປແລ ຯ
2. ບູຣຸສ ແລະສັຕຣີ ຈະບໍຣິໂພຄອາຫາຣຮັບປະທານ ຮັບຄາບໃດ ໃຫ້ປິ່ນໜ້າໄປສູ່ທິສບົວຣະພາສາກ່ອນ ຫຼືນັ່ງປິ່ນໜ້າໄປທິດບົວລະພາ(ຕາເວັນອອກ)ຍິ່ງດີ, ສຳລັບບູຣຸສຜູ້ເປັນພໍ່ເຮືອນເວລາຮັບປະທານອາ ຫາຣໃຫ້ນັ່ງປິ່ນໜ້າໄປທິດບົວຣະພາຈຶ່ງຄຸ້ມຄອງຮັກສາລູກຫຼານຄອບຄົວໄດ້, ຫາຫປະຕິບັຕເຊັ່ນນີ້ ເທພດາຕົນເປັນສີຣິ ກໍຈະມາໃຫ້ພອຣຮັກສາຜູ້ນັ້ນໃຫ້ອາຍຸຍືນນານ ຯ
3. ຖ້າຜູ້ໃດຈະຖ່າຍອຸຈຈະຣະ ປັສວະໃຫ້ປິ່ນໜ້າໄປທິສປັຈສິມ, ຄືທິສຕາເວັນຕົກ.
4. ຖ້າຜູ້ຊາຍຈະນອນຮ່ວມຜູ້ຍິງ ໃຫ້ຍິງນັ້ນນອນເບື້ອງຊ້າຍ ໃຫ້ຍິງລົດຫົວລົງຕ່ຳກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະຢ່າໃຫ້ຍິງນັ້ນຂ້າມຂາ ແລະຕີນ ຯ
5. ຖ້າຜູ້ໃດຫາກຮູ້ຈື່ຈຳຜ້ານຸ່ງກາງເວັນ ແລະການຄືນ ຫ້າມຢ່າໃຫ້ນຸ່ງຮ່ວມກັນ ຯ(ໝາຍຄວາມວ່າຜ້ານຸ່ງ ກາງເວັນ ຢ່າງໃຫ້ນຸ່ງກາງຄືນ, ຜ້ານຸ່ງກາງຄືນຢ່າໃຫ້ນຸ້ງກາງເວັນ).
6. ເວລາຕອນເຊົ້າ ສີຣິຢູ່ໜ້າຜາກ ແລະງ່ອນຕໍ່, ເວລາເຊົ້າໃຫ້ເອົານ້ຳລ້າງໜ້າຜາກ ແລະງ່ອນກ່ອນ ຈຶ່ງອາບນ້ຳ ລ້າງໜ້າຕໍ່ໄປ.
7. ເວລາທ່ຽງ ສີຣິຢູ່ໜ້າເອີກ ແລະວ່າງຊວງ ໃຫ້ນ້ຳພຣົມໜ້າເອີກ, ຫຼືຖ້າຈະອາບນ້ຳໃນເວລາທ່ຽງໃຫ້ເອົາ ນ້ຳພຣົມໜ້າອົກ, ຫວ່າງຊວງຕົບຫຼັງບໍຣິເວນບ່າໄລ່ ສາກ່ອນ.
8. ເວລາຢາມຄ່ຳ ສີຣິຢູ່ທີ່ຫົວໂປ້ຕີນ ແລະກາງໃຈຕີນ ເມື່ອຈະອາບນ້ຳຕອນແລງໃຫ້ລ້າງຕີນ ແລະໃຈຕີນສາກ່ອນ, ຫຼືເມື່ອເຂົ້ານອນໃຫ້ເອົານ້ຳລ້າງຕີນ ແລະໃຈຕີນທັງສອງສາກ່ອນ ເທພດາອັນເປັນສີຣິ ຈະໃຫ້ພອຣ ຮັກສາຜູ້ນັ້ນ.
ສີຣິ 8 ປະກາຣນີ້ ຫາກຜູ້ໃດປະຕິບັຕດີແລ້ວ ເທພະດາຜູ້ຮັກສາຕົນຕົວທ່ີເປັນສີຣິຈະມາໂອຍພອຣໃຫ້ຈະເຣີນ ແລະຮັກສາຕົນຕົວບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມອັນເປັນກາລກີນີແລ, ເຖິງສັຕຣູໝູ່ອາຄາຕຈະຄິດທຳຮ້າຍ ກໍບໍໄດ້ ໄດ້ ແລະຜູ້ຜູ້ໃດຄິດຮ້າຍໃຫ້ກໍຄ້ອຍໃຈໃຫ້ເຮົາຮູ້ສຶກຕົວ ແລ.
(ຈົບວິທີຮັກສາສີຣິ 8 ປະກາຣແລ)
ວິທີຮັກສາສີຣິ 8 ປະກາຣນີ້, ພົບໃນໜັງສືພຣົມມະຊາຕໂຫຣາສາຣຕ໌ບູຮານ, ທີ່ໄດ້ມາຈາກເມືອງຫຼວງນະຄອນຫຼວງພຣະບາງ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງແມ່ນຊືທ້າວພຸມມີ ໄດ້ເປັນຜູ້ທີ່ຜູ້ຄົນນັບຖືຫຼາຍໃນເຂຕນະຄອນຫຼວງພຣະ ບາງຈົນຮອດເມືອງນ້ຳບາກ, ທ່ານພູມມີ ເປັນນັກໂຫຣາສາຕຣ໌ ທີ່ມີຊື່ສຽງ, ມີອາຍຸຈົນ 83 ປີ ໃຊ້ຊີວິຕຢູ່ຈົນຮອດ ປີ 1981 ຈຶ່ງເສັຍຊີວິຕ, ໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ເປັນລັກສະນະປຶ້ມສະໄໝໃໝ່, ແລະທ່ານໄດ້ກ່າຍອອກມາຈາກໜັງສືຂອງທຸສາທຸໃຫຍ່ທີ່ບ້ານຂອງເພີ່ນເອງ ທີ່ເມືອງນ້ຳບາກ ທີ່ເປັນອາຈາຣຍ໌ສອນໂຫຣາສາຕຣ໌ໃຫ້ເພີ່ນ ເພີ່ນເອງກໍໄດ້ໃຫ້ລູກຂອງເພີ່ນຮັກສາ ແລະສືບທອດມໍຣະດົກນີ້(ໃຊ້ຄຳວ່າປົວ), ເພີ່ນບອກກັບລູກໆວ່າ ປຶ້ມເຫັ້ຼມນີ້ ຂຽນຂຶ້ນແຕ່ເພີ່ນ ອາ ຍຸ 20 ປີ.
ເມື່ອເຮົາເອົາອາຍຸຂອງ 83 ປີ, ໄປລົບອອກ 20 ປີ, ປື້ມນີ້ຢູ່ນຳທ່ານພູມີ 63 ປີພໍດີ, ແລ້ວທ່ານພູມີມໍຣະ ນະກັມ (ວັນທີ 8/2/1981) ແລະເອົາໄປບວກກັບອີກ 26 ປີ (ຈາກປີ 1981 ເຖິງປີ 2007) ປື້ມເຫັ້ຼມນີ້ ມີອາຍຸ 89 ປີ ທ່ານພູມີເອງ ເຊນຊົນຊາຕໄຕດຳ ເກີດທີ່ເມືອງລາວກາຍ ໄດ້ມາໃຫຍ່ທີ່ນະຄອນຫຼວງພຣະບາງແຕ່ຍັງນ້ອຍ, ແລະໄດ້ເປັນສະໝຽນຂອງຜູ້ສຳເຣັດຣາຊການ ປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ ລູກຫຼານຂອງທ່ານໄດ້ມອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮັກສາຕໍ່ໄປ.
ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໃນປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ ຄື ປື້ມເຫຼັ້ມນີ້ຍັງມີສະພາບເດີມສົມບູນທີ່ສຸດໃນບັນດາປຶ້ມເກົ່າທັງຫຼາຍ ເຖິງວ່າມີອັນຂາດແນ່ກໍບໍ່ຫຼາຍ.
ການຂຽນອັກສອນ ໃຊ້ອັກສອນລາວແບບບູຮານ ເຊິ່ງຄົນໃນສະໄໝນັ້ນນິຍົມຂຽນ, ຕົວອັກສອນຈະມີອັກ ສອນເຟື້ອງສ່ວນຫຼາຍ, ການຂຽນແບບນີ້ ຄົນອາຍຸ 60 ຫາ 80 ປີ ຍັງນິຍົມຂຽນຢູ່, ຫຼັກຖານທີ່ສົມທຽບກັນໄດ້ແມ່ນ ລາຍພຣະຫັສຖ໌ຂອງພຣະບາດສົມເດັຈພຣະເຈົ້າສຣີສວ່າງວົງ, ພຣະບາທສົມເດັຈພຣະເຈົາສຣີສວ່າງວັທນາ ແລະລາຍມືຂອງສົມເດັຈເຈົ້າສຸພານຸວົງສ໌ ທີ່ພິພິດທະພັນໄກສອນ ພຣົມວິຫານ ແລະພິພິທະພັນປະຕິວັດ, ກາຣ ຂຽນແບບນີ້ ເຮົາຮຽກວ່າອັກສອຣາວບູຮານ, ທາງຣາຊກາຣລາວສະໄໝຣາຊະອານາຈັກ, ໄດ້ຂຽນເປັນແບບໄວຍາກອນສະບັບທີ 1 ເຮົາຮຽກວ່າສະບັບຣາຊສຳນັກ, ປະກົດຫຼັກຖານການໃຊ້ໃນປຶ້ມບູຮານ, ສ່ວນໃຫຍ່ຈະເປັນລາຍມືເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ແຕ່ມີປຶ້ມເຫຼັ້ມໜຶ່ງ ທີ່ອາດຍັງຫຼົງເຫຼືອຢູ່ນຳປະຊາຊົນທາງເມືອງຫຼວງ ແມ່ນປື້ມພຸດທະປວັດ ເປັນອັກສອຣແມ່ພິມ, ລັກສະນະອັກສອນນັ້ນເປັນອັກສອນແບບສາມັນ ຄົບ 27 ໂຕ, ແລະເພີ່ມຕົວເຟື້ອງ ເຊິ່ງເຮົາຮຽກວ່າຕີນອັກສອນ ສ່ວນໃຫຍ່ອັກສອນໂຕເຟື້ອງຈະໃຊ້ເປັນຕົວສະກົດ ແລະຕົວສັງໂຍກ ແລະບໍນິຍົມຂຽນເປັນ ຕົວເຄົ້າ.
ນອກຈາກອັກສອນແລ້ວ ຍັງເຫັນວ່ານອກຈາກລາຍມືການຂຽນອັກສອນຂອງຜູ້ຂຽນຈະງາມ ແລະຖືກຕ້ອງ ຕາມກາຣະກົດອັກສອນແລ້ວ ຍັງມີຮູບພາບທີ່ທີ່ຜູ້ຂຽນແຕ້ມປະກອບເຣື່ອງນັ້ນ ຍັງມີມີສີມືປານີດ ສວຍງານ ເປັນລາຍເສັ້ນບູຮານ ເໝາະແກ່ກາຣສຶກສາ.
ປື້ມເຫຼັ້ມນີ້ ມີອາຍຸ 89 ປີແລ້ວ(2007) ມັນຍັງໄດ້ບົ່ງບອກເຖິງວ່າ ເປັນເວລານານສົມຄວນ ທີ່ລາວເຮົາໃຊ້ ປຶ້ມສມັຍໃໝ່ໃນການຂີດຂຽນເອກະສານຕ່າງໆ ສະແດງເຖິງວ່າ ລາວເຮົາໄດ້ກ້າວເຂົ້າໂລກວິທະຍາສາດມາເຫິງ ນານແລ້ວ.
ວັດຖຸປະສົງ ຄວາມມຸ່ງໝາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ
1. ປັດຈຸບັນຜູ້ຂ້າພະເຈົ້າ ກຳລັງສະກນເນີໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ທຸກໆໜ້າ ເພື່ອຈັດເປັນປື້ມອອກເຜີຍແຜ່.
2. ກາຣຈັດທຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະຄົງໄວ້ເນື້ອຫາສາຣະທັງໝົດ ຕລອດທັງຄຳບູຮານທ່ີປາກົດໃນປຶ້ມ ເຫຼັ້ມນີ້.
3. ສຳລັບຮູບທັງໝົດແມ່ຈະຄົງໄວ້ທຸກຢ່າງບໍ່ແຕະຕ້ອງ, ສ່ວນທີ່ເປື້ອນ ແລະລືບລາງກໍຈະປະໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ຍັງສົມບູນຂະໜາດໃດ ເພາະມັນບົ່ງບອກເຖິງເຈົ້າຂອງປື້ມ ວ່າຮັກປຶ້ມນີ້ຂະໜາດໃດ, ແລະຜູ້ສືບທອດ ຮັກປສາປຶ້ມເຫຼັ້ມນີ້ ເຂົາຍັງຮັກ ແລະປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພໍ່ ຂະໜາດໃດ ຈຶ່ງຮັກສາປຶ້ມນີ້ບໍ່ໃຫ້ເສັຍຈົນ 26 ປີ.
4. ສ່ວນອັກສອນນັ້ນ, ຈະພິມແບບລາຍມືເດີມທັງໝົດ ພຽງແຕ່ເອົາຟອນຕ໌ທີ່ຂຽນພິເສດຂຶ້ນມາພິມ.
5. ຫຼັງຈາກຈັດພິມເຜີຍແຜ່ແລ້ວ ປຶ້ມຕົ້ນສະບັບຈະມອບເປັນສົມບັຕຂອງຊາຕ ໂດຍມອບໃຫ້ກໍມະໝຸດແຫ່ງ ຊາຕິ.
6. ທ່ານໃດສົນໃຈ ກະຣຸນາຕິດຕໍ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້.

ຍັນຕ໌ຊື່ເທວະດາລ້ຳລຶກ ໃຊ້ທາງເມຕຕາ ປ້ອງກັນຕົວ ເວລາລົງແລ້ວ ໃຫ້ສູເດ້ວຍຄາຖານີ້ "ຍະຈະສຸຍະສິ" 7 ຫົນ ວິເສສໜັກແລ.

ຍັນຕ໌ 2

ຍັນຕ໌ນີ້ຂຽນໃສ່ແຜ່ນທອງແດດ ທອງເຫຼືອງ ຜູ້ແຂນເດັກນ້ອຍບໍ່ໃຫ້ຮ້ອງໄຫ້

ຍັນຕ໌

ຍັນຕ໌ນີ້ລົງປິດປະຕູເຮືອນ ປ້ອງກັນດີແລ

ວິສາຂະມາດລໍາລຶກ(ບົດກະວີ)

ວິສາຂະມາດລໍາລຶກ
- ສິບນິ້ວຍົກໃສ່ເກົ້າ ເນົາແນບເໜືອສຽນ
ລຽນລໍານໍາຊູຖວາຍ ອົງຊຸລີພຣະກອນນ້ອມ
ປັນຈາງກາຍກຽມພ້ອມ ອະພິວັນທະນາການແນ້ວເນັ່ງ
ເປັ່ງວາຈາກ່າວໄຫວ້ ວັນທາໄທ້ໜໍ່ພຸດໂທ
- ສຸຄະໂຕເລີດລໍ້າ ພຣະອົງຍິ່ງເໜືອໂລກັນ
ພຸດທະວັນລີລາຝາຍ ເປັນຍອດຄົນອະນັນລໍ້າ
ຍິ່ງກວ່າຄົນໃນກໍ້າ ໂລກາໄກເກີນເຂດ
ທວາຍເທດເໜືອນ່ານຟ້າ ວັນທານ້ອມຍົກຍໍ
- ພຣະອົງເປັນໜໍ່ໄທ້ ອົງເອກສັບພັນຍູ
ເປັນຍອດຄູຂອງມະນຸດ ໝູ່ເທວະດາດ້ວຍ
ພຣະອົງສອນໃຜແທ້ ບໍ່ເຄີຍມີຕົກຕໍ່າ
ນໍາເອົາຕົນລອດພົ້ນ ຈະເຣີນກ້າວຮຸ່ງເຮືອງ
- ພຣະອົງເປັນບາດເບື້ອງ ເໝືອນດັ່ງນາວາຫລວງ
ນໍາປວງຊົນນະຄອນຄາມ ໄຕ່ຕາມພຣະອົງພົ້ນ
ບໍ່ວ່າຄົນສູງຊັ້ນ ບັນດິດນັກປາດ
ຂ້າທາດສັກຕໍ່າຕ້ອຍ ກໍນໍາຂ້າມບໍ່ໃຫ້ຫລໍ
- ຈຶ່ງວ່າ ພຣະອົງເປັນໜໍ່ເນື້ອ ນາມໜຶ່ງພຣະສັດຖາ
ສາດສະດາອົງດຽວ ຜູ່ອັ່ງນອງພຣະທັມແທ້
ນັບວ່າມີຄຸນລໍ້າ ຫາໃຜທຽມທັນທ່ານ
ຈັກກະວານກ່າຍ້ອງ ນໍາພົນຂ້າມພຣະນິບພານ
- ຄຸນພຣະອົງເກີນກວ່າລ້ານ ລົ້ນລືນເກີນນັບ
ຈັບເອົາພຽງພໍຈາ ກໍຍິ່ງສູງສະເໝີຟ້າ
ພຣະປັນຍາຄຸນກ້າ ພຣະສັດທັມສັດຈະເຈດ
ພຣະອົງເທເທດໄວ້ ຫລາຍລົ້ນລື່ນໄຕຣ
- ພຣະບໍຣິສຸດທິຄົນໄດ້ ໝົດຈົດຍອດບໍ່ມີໝອງ
ກິເລດມານຕາຍກອງ ມຸ່ນກະຈວນກະຈາຍຟົ້ງ
ບໍ່ມີຫລົງເຫລືອໄວ້ ຄົງຄາຈັກສະໜ່ອຍ
ພຣະອົງກົງຈ່ອຍໆ ສະເດັດເຂົ້າສູ່ນິບພານ
- ພຣະມະຫາທິຄຸນຍິ່ງສະທ້ານ ກວາມເມກເຮືອງຣິດ
ພຣະອົງມີເຫລືອຫລາຍ ຍາກຊິພັນລະນາສ້ຽງ
ຜະດຽງນໍາພົນຂ້າມ ໂອຄະຫລວງອັນກວ້າງໃຫຍ່
ເໜືອດແຜ່ນໄຕຣພົບພື້ນ ຕາມເບື້ອງບາດພຣະອົງ
- ນັບຕັ້ງແຕ່ພຣະອົງໄດ້ ຕັດສະຮູ້ສ່ອງເປັນພຸດທະ
ໜໍ່ພຣະໂຄຕະມະ ແຜ່ໂພທິຍານກວ້າງ
ແກ່ປວງຊົນທັງຫລາຍລ້ວນ ບໍ່ຜັນແຜແບ່ງແຍກ
ຍົກຍໍຊົດຊ່ວຍໃຫ້ ສະເໝີດ້າມດັ່ງກັນ
- ພຣະອົງນັບແຕ່ໄດ້ ຕັດສ່ອງສໍຣະຍານ
45 ວັດສາການ ບໍ່ເນັ່ງເນົາສະບາຍຊໍ້າ
ຫວັງເພື່ອນໍາພົນຂ້າມ ມະຫາສະໝຸດໃຫ້ພົ້ນເຂດ
ພຸດທະກິດພຣະອົງສ້າງ ຄວນອ້າງກ່າວເຖິງ
- ປຸບພັນເຫ ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ພຣະອົງທ່ຽວໂຜດສັດ
ບິນທະບາດໄປຕາມທາງ ໂຜດຄົນທັງຄ້າຍ
ໝາຍເພື່ອໄປປົກເປື້ອງ ໃຫ້ບຸກຄົນໄດ້ພົ້ນຜ່ານ
ຫລຸດອອກຈາກຄວາມໂງ່ຈ້າ ຫັນໜ້າສູ່ກະເສີມ
- ສາຍັນເຫ ຕາເວັນບ່າຍຄ້ອຍ ໂຄ້ງອ່ວຍລົງແລງ
ພຣະອົງເທສະໜາສອນ ໂຜດຄົນທີ່ມານ້ອມ
ທັງໝູ່ຣາຊາເຈົ້າ ຄອງເມືອງນະຄອນຣາດ
ທັງອາມາດຮັບໃຊ້ ປະຊາເຊື້ອທຸກຄົນ
- ປາໂທເສ ມືດອໍ່າຄໍ້າ ມືດມີ່ຕາເວັນຕົກ
ພຣະອົງເທສນາສອນ ໝູ່ສົງພິກຂຸເຈົ້າ
ຜູ້ທີ່ຫວັງມາເຝົ້າ ຖາມບັນກາທູນເຫດ
ພຣະອົງເທເທດໃຫ້ ໄຂແຈ້ງຍົກພຣະທັມ
- ອັຕຖະຣະເຕ ກໍ້າ ເດີກດື່ນທ່ຽງຄືນ
ຝູງໝູ່ຄົນທັມມະດານອນ ແຕ່ພຣະອົງຍັງສອນເຊື້ອ
ເທວະດາມາເຝົ້າ ພຣະພຣົມມາຖາມເຫດ
ພຣະອົງເທເທດໃຫ້ ໄຂແຈ້ງບໍ່ເສື່ອງອໍາ
- ປັດຈຸດເສ ແສງທອງກໍ້າ ໃກ້ຊິຮຸ່ງນະພາໃສ
ພຣະອົງຊົງຍານຫລິງ ກວດດູຂະຫຍາຍກວ້າງ
ຈ້ອງສ່ອງແຍງທິບພະຈັກຂຸຂ້າມ ກວາມໄຕຣໂລກດ່ານ
ເຫັນສ່ອງຍານຢັ່ງຮູ້ ຄົນທີ່ຕ້ອງໄປຊ່ວຍປອງ
- ສິ່ງທີ່ພຣະອົງທໍານັ້ນຖືກຕ້ອງ ເປັນແບບຢ່າງຕາມຄວາມຈິງ
ພຸດໂທ ເມ ນາໂຖ ເປັນທີ່ເພິ່ງພິງຄົນແທ້
ຂໍແກ່ວັນທານ້ອມ ຍໍພຣະກອນນົບນ້ອມ
ເໜືອຫວ່າງສຽນເກດເກົ້າ ຄະນິງເບື້ອງຫ່ອມພຣະທັມ
- ຊາວໂລກເບື້ອງຝ່າຍກໍ້າ ທະວີບອື່ນທັງໂລກາ
ຍົກເອົາວັນວິສາຂະມາ ປະກາດໄກກຽງລໍ້າ
ຍົກເປັນວັນສໍາຄັນຄໍ້າ ໃຫ້ປວງຊົນໄດ້ສືບຕໍ່
ສຶກສາແບບບາດເບື້ອງ ພຣະອົງໄວ້ແລ້ວໄຕ່ຕາມ
- ຊາວພຸດລາວເຮົາບໍ່ໄດ້ຂ້າມ ກ້າວກ່າຍແລະລືມຫລົງ
ເຖິງວັນເພັງເດືອນຫົກ ໄດ້ຮ່ວມກັນຖວາຍນ້ອມ
ນັບແຕ່ລາວຈະເຣີນຂຶ້ນ ພັດທະນາເອກຣາດ
ຫລາຍຮ້ອຍປີລ່ວງຂ້າມ ລາວກໍນ້ອມບໍ່ເສື່ອມຄາຍ ຊອບແລ້ວ.

lຫລັກ​ທັມ​ທີ່​ເປັນ​ເຄື່ອງມື​ສ້າງ​ຄວາມ​ສັມພັນ​ໃນ​ຄອບຄົວ

lຫລັກ​ທັມ​ທີ່​ເປັນ​ເຄື່ອງມື​ສ້າງ​ຄວາມ​ສັມພັນ​ໃນ​ຄອບຄົວ

ສະພາບ​ການ​ຄອງ​ຊີບ ​ແລະ​ການ​ສຳພັນ​ກັນ​ໃນ​ຄອບຄົວ​ໃນ​ຍຸກ​ປັດຈຸບັນ ນັບ​ວ່າ​ຢູ່ໃນ​ຖານະ​ຫລໍ່​ແຫລມ ງ່າຍ​ຕໍ່​ການ​ກະທົບ​ກະທັ່ງ​ ​ແຕກ​ລະ​ແຫງກັນ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ, ບາງ​ຄັ້ງອາດ​ສະຫລຸບ​ວ່າ​ເປັນ​ຍ້ອນ​ສະພາບ​ເສດຖະກິດ ສັງຄົມ ​ແລະ ເຣື່ອງອື່ນໆທີ່​ເກີດ​ຂຶ້ນ, ແຕ່​ທີ່​ຈິງ​ແລ້ວ​ອາດ​ບໍ່​ແມ່ນອນ​ສະ​ເໝີ​ໄປ ​ເນື່ອງ​ຈາກ​ບັນຫາ​ຕ່າງ​ທີ່​ເຮົາ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ ມັນ​ອາດ​ເປັນ​ບັນ ຫາ​ປາຍ​ເຫດ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ຄວາມ​ຈິງ​ບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່​ເປັນ​ການ​ບັນ​ທອນ​ສະພາບ​ຊີວິດ​ຄອບຄົວ​ໃຫ້​ບໍ່​ມີ​ຄວາມ​ສົມບູນ​ພູນ​ສຸກ ອາດ​ມາ​ຈາກ​ຕົ້ນ​ເຫດ, ​ໃນ​ຫລັກ​ທັມ​ຂໍ້​ນີ້ ທາງ​ພຣະພຸດທະສາສນາ​ໄດ້​ໃຫ້​ທັດສະນະ​ໄວ້​ວ່າ ການ​ທີ່​ຄອບຄົວ​ຈະ​ສົມບູນ​ພູນ ສຸກ ​ແລະ​ຢູ່​ກັນຍາ​ວນານ ​ແລະ​ອຸດົມສົມບູນ​ເພາະວ່າ ທັງ​ຝ່າຍ​ຊາຍ ​ແລະ​ຝ່າ​ຍຍິງ​ຂາດ​ຫລັກ​ທັມ 4 ຂໍ້ ຄື​ຄວາມ​ເໝາະ ສົມ​ກັນ​​ແຫ່ງ​​​ເຫດ ມີ ຢູ່ 4 ປະ​ເພດ ຄື:
1. ສະມະ​ສັດທາ: ຄືມີ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ສະ​ເໝີ​ກັນ ຄຳວ່າ ມີ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ສະ​ເໝີ​ກັນ​ນີ້ ​ແມ່​ນ​ເຣີ່ມຈາກ​ເຊື່ອ​ໃນ​ເຫ​ດ ​ເຊື່ອ​ໃນ​ຜົນ ​ເຊື່ອ​ໃນ​ລັດທິ​ສາສນາ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ, ຢ່າງ​ນ້ອຍ​ແມ່ນ​ປັບ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ເດີມ​ຂອງ​ກັນ ​ແລະ​ກັນ​ໃຫ້​ເຂົ້າກັນ ຫາກ​ຜົວ​ເຊື່ອ​ຈັ່ງ​ໜຶ່ງ ​ເມັຍ​ເຊື່ອ​ຈັ່ງໜຶ່ງ​ແລ້ວ ກໍ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເກີດ​ມີ​ການ​ຂັດ​ແຍ້​ງທາງ​ຄວາມ​ຄິດ​ເກີດ​ຂຶ້ນ ​ຈົນ​ເປັນ​ເຫດ​ໃຫ້​ເກີດ​ການ​ວິວາດ​ຜິດ​ຖຽງ​ກັນ ຈົນ​ເຖິງ​ແຕກ​ລະ​ແຫງຢ່າ​ຮ້າງ​ກັນ​ກໍ​ໄດ້, ທີ່​ສຳຄັນຕ້ອງ​ໃຫ້​ມີ​ຄວາມ​ເຊື່ອ​ໃຈ​ກັນ ​ໄວ້​ວາງ​ໃຈ​ກັນ ວ່າຄວາມ​ຮັກ​ຄວາມ​ຜູກ​ພັນ​ທີ່​ມີ​ຕໍ່ກັນນັ້ນຍ່ອມ​ຄົງ​ໝັ້ນ​ເພາະ​ເຊື່ອ​ໃຈ​ກັນ​ແລ້ວ​ກັນນັ້ນ​ເອງ.
2. ສະມະ​ສີ​ລາ: ມີ​ສີ​ລສະ​ເໝີ​ກັນ ຄວາມ​ວ່າ​ມີ​ສີນ​ນີ້ ອັນ​ໜຶ່ງ​ແມ່ນ​ທັງ​ຜົວ​ແລະ​ເມັຍ​ມີ​ຄວາມ​ຊື່ສັດ ຮັກສາ​ສັດຈະ​ວ່າ​ຈາຕໍ່​ກັນ, ມີ​ຄວາມ​ໜັກ​ແໜ້ນ​ສະ​ເໝີ​ກັນ, ມີ​ຄວາ​ມທຸ່ນ​ທ່ຽງ​ສະ​ເໝີ​ກັນ ການ​ຮັກສາ​ສີນຄື​ຄວາມ​ໜັກ​ແໜ້ນ​ຕໍ່​ກັນ ​ໂດຍ​ການ​ປິດ​ຊ່ອງ​ທາງ​ທີ່ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ​ຂາດ​ສີນ​ໃຫ້ມິດ​ຊິດ​ ຄື ປິດ​ຫູ​ໄວ້ ບໍ່​ໃຫ້​ຟັງ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່ເປັນ​ອັບປະມຸງຄຸນ ຟັງ​ແຕ່​ເຣື່ອງດີ ຟັງ​ແລ້ວ​ຄິດ​ໄຄ່​ຄວນ​ຫາ​ເຫດຜົນ ຈຶ່ງ​ສະຫລຸບ​ຜົນ ຟັງຫູ​ໄວ້​ຫູ ບໍ່​ຟັງ​ຄວາມ​ຍຸຍົງ​ສົ່ງ​ເສີມ​ຂອງ​ສັດຕູ​ຄູ່​​ແຂ່ງ, ປິດ​ຕາ​ບໍ່​ເບິ່ງ​ສິ່ງ​ທີ່ພາ​ໃຈ​ໃຫ້​ຕ່ຳ​ຊາມ ​ເບິ່ງ​​ແຕ່ສິ່ງ ທີ່​ບັນ​ເທີ​ງປັນຍາ​ໃຫ້​ສາຣະ, ປິດ​ປາກ ບໍ່ເວົ້າຄຳ​ຫຍາບ ຄຳ​ບໍ່​ຈິງ, ຄຳ​ເພີ້​ເຈີ້ ຕະຫລົກ​ເຮ​ຮາ ​​ເວົ້າ​ແຕ່ສິ່ງ​ທີ່​ສ້າງ ສັນຄຸນງາມຄວາມດີ, ປິດ​ດັງ ຫາຍ​ໃຈ​ເອົາ​ແຕ່​ສິ່ງ​ສະອາດ, ປີດ​ຮູ​ທາງ​ລຸ່ມ​ໄວ້​ບໍ່​ໃຫ້​ໃຊ້​ໄປ​ຜິດ​ຮີດ​ຜິດ​ຄອງ ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າການ​ຮັກສາ​ສີນ​ກໍ​ຄື​ປິດ​ທະວານ​ທັງ​ໝົດ ​ໄວ້​ບໍ່​ໃຫ້​ມັນ​ຮົ່ວ​ມັນ​ຊອດ​ໄດ້​ງ່າຍ ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ທະວານ​ໃດທຳ​ໜ້າ​ທີ່​ໃດ ກໍ​ໃຫ້​ທຳ​ໜ້າ​ທີ່ນັ້ນ​ໃຫ້​ຖືກຕ້ອງ,
3. ສະມະ​ຈາຄະ: ມີ​ຄວາມ​ເອື້ອ​ເຟື້ອຕໍ່​ກັນ ຮູ້​ເສັຍ​ສະຫລະ ຮູ້​ໃຫ້​ອະ​ໄພ ​ເສັຍ​ສະຫລະ​ທັງ​ກາຍ ​ໃຈ ວັດຖຸ, ກ່ຽວ​ກັບ ການ​ສຳພັນ​ກັນ​ໃນ​ຄອບ, ຍາດ​ພີ່​ນ້ອງ ​ເພື່ອນ​ຝູງ ຕະຫລອ​ດຮອດ​ການ​ເສັຍ​ສະຫລະ​ຕໍ່ສັງຄົມ ປະ​ເທດ​ຊາດ ສາສນາ ​​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ​ການ​ປະກອບສ່ວນ​ຕໍ່​ວຽກ​ງານ​ຂອງ​ບ້ານ​ຕາມ​ກຳລັງ​ສັດທາ ທີ່​ສຳຄັນ​ແມ່ນ​ເຫັນ​ພ້ອມນຳ​ກັນ​ກ່ຽວ​ການ​ເສັຍສະ ຫລະເວລາ​ໃຫ້​ກັ​ນ​​ແລະ​ກັນ ຍາ​ມກິນ​ຍາມ​ນອນ​ຕ້ອງ​ໃຫ້​ເໝາະ​ສົມ​ກັນ.
4. ສະມະ​ປັນຍາ: ປັນຍາສະ​ເໝີ​ກັນ ຄື ມີ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ໃນ​ການ​ປະກອບ​ສ້າງ​ຊີ​ວິດ​ພໍ​ພຽງ​ກັນ ບໍ່​ແມ່ນ​ວ່າ​ຜົວ​ເມັຍ​ຈະ​ຈົບ​ປະຣິນຍາ​ຊັ້ນສູງ​ເໝືອນ​ກັນ ​ແຕ່​ແມ່ນ​ທັງ​ຜົວຫລື​ເມັຍ​ຈະ​ຈົບ​ຊັ້ນຕ່າງ​ກັນ​ກໍ​ຕາມ ​ແຕ່​ຫາກ​ຝ່າຍ​ໃດ​ຝ່າຍ​ໜຶ່ງ ຮູ້​ຈັກ​ຫລັກ​ໃຫນການ​ສ້າງ​ຄອບ​ຄົວ ປະ​ຕິ​ບັດ​ພັນທະ​ກິດ​ໃນ​ຄອບ​ຄົວ​ສະ​ເໝີ​ກັນ ລ້ຽງ​ລູກ​ລ້ຽງ​ຄອບຄົວ​ໂດຍ​ທັມ ຊື່ວ່າ​ມີ​ປັນຍາ​ສ​ະ​ເໝີ​ກັນ​ແລ້ວ ຫາກ​ຝ່າຍ​ໃດ​ຝ່າຍ​ໜຶ່ງ​ຈົບ​ດອກ​ເຕີ ​ແຕອີກ​ຝ່າຍ​ໜຶ່ງ​ບໍ່​ຈົບ​ຫຍັງ​ເລີຍ ອັນ​ນັ້ນ​ເປັນ​ພຽງ​ແຕ່​ຄວາມ​ຮູ້​ເທົ່າ​ນັ້ນ ຫາກ​ຝ່າຍ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ບໍ່​ຈົບ​ຫຍັງ​ເລີຍ ​ແຕ່​ມີ​ການ​ເຂົ້າ​ໃຈ​​ໃນ​ການ​ສ້າງ​ຄອບຄົວ​ລຽງ​ລູກ​ເຕົ້າ ປະ​ຄັບ​ປະຄອງ​ໄດ້​ຊື່ວ່າ​ປັນຍາ​ເລີດ ຫາກ​ຝ່າຍ​ທີ່​ຈົບ​ຊັນສູງ ​ແຕ່​ບໍ່​​ເຂົ້າ​ໃຈ​ໃນ​ບັນຫາ​ຄອບຄົວ ກໍ​ຊື່ວ່າ​ບໍ່​ມີ​ປັນຍາ​ເລີຍ.
ຫາກ​ຄູ່​ຄອງ​​ໃດ ນຳ​ເອົາ​ຫລັກ​ທັມມນີ້​ໄປ​ໃຫ້​ໃນ​ການ​ສ້າງ​ຊີວິດ​ຄອບຄົວ​ຢ່າງ​ສົມບູນ​ພູນ​ສຸກ​ແລ້ວ ຄອບຄົວ​ນັ້ນ ມັກ​ຈະຜ່ານຜ່າ​ວິ​ກິດ​ການ​ອັນ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ສັບສົນ​ໃນ​ການ​ສ້າງ​ຖານະ​ຄອບຄົວ ​ໃນ​ສັງຄົມ​ໃໝ່ ທີ່​ມີ​ແຕ່​ຊ່ອງ​ທາງ​ອັນ​ຫລໍ່ ແຫລມ​ນີ້​ໄດ້​ແນ່ນອນ.